« yengemin iftar menüsü | Main | şehriyeli mercimek çorbası »

02/11/2004

okurların bayram anıları & tarifleri #1

portakal ağacı okurlarına gönderdiğim mailde bayram için bizimle paylaşacakları bir tarifleri veya anıları varsa yazmalarını istemiştim. (siz de bir bayram anınızı veya bayram için uygun gördüğünüz bir tarifinizi haticeozdemir@gmail.com adresine yazabilirsiniz.) mailime ilk cevap gülenay'dan geldi. yazdıkları kardeşi, ablası veya kızı uzaklarda olanlar için çok anlamlı. paylaştığın için çok teşekkürler gülenay!

Merhaba sizlerle benim icimi en cok acitan bayram animi paylasmak istiyorum. Gunlerdir bu sanciyla yasiyordum sanki bir firsat oldu bana icini dok diyen:) firsatini bulmusken yazayim...

Ismim Gulenay Amerika'da yasiyorum. Bu ucuncu yilim olacak ailemden ayri bayram geciriyorum. Her bayram oncesi bayram sancim ve bayram sabahi hatiralarim gunler oncesi beliriyor hayalimde hep. Ozellikle hamileligimin ilk donemlerini gecirdigim su gunlerde yalnizlik hissim, muhtacligim arttikca sancim, ozlemim herseye ve herkese iyice cogaliyor.

Yine bayram geliyor ,yine yalniz, yine sicacik hayaller ve gozyasi ile ben:( Evlenmeden onceleri hatirliyorumda babam erkenden sabah namazina giderdi, annem zorla beni ve erkek kardesimi kaldirmaya calisirdi yataktan. Berekettir, bayramin ozelligidir derdi. Bes dakika ondakika daha derken babam gelmeden once kalkardik. Mutfaga bir girerdikki soguk havada ocakta demlenen cayin buhari odayi sicacik yapmis. Annecigimin sicacik gozlemeleri cesit cesir hazirlanmis. Patlicanli,peynirli,patatesli herbiri tazecik enfes gorunumlu. Ocakta kaynayan yumurta Turkiye'nin o zengin cesit peynirleri ,lezzetli domateslerinin oldugu,has zeytinyaginin icinde kekikli zeytinleri ile piril piril bir sofra beklerdi bizi,kendimize getiridi o sicacik sofra bizi. Annecigim operdi bizi iyi bayramlar diye. Esas bayram tebrigimiz kahvalti sonrasi baslardi. Biz hazir beklerdik ,babam geldigi zaman otururduk sofraya. Allahim ne guzeldi o kahvaltimiz eglenceli,mutlu,yeni bir bayrami kucaklamanin heyecani,giyilecek kiyafetler,opulecek eller, alincak harcliklarin hesabi. Ne guzel bir ailem vardi benim. Ne sicak ne mutuydu.:(Kahvalti ettikten sonra hemen yeni kiyafetlerimizi giyme telasi sarardi bizi ,cunku babamla bayramlasip en guzel harcligi alacaktik.:) Kardesimle hesaplar yapardik kac paramiz olucak diye.:)cocukluk iste. Once babamla sonra annemle bayramlasirdik ellerini operdik. Babam bize harciligimiz veriridi Bizde bir sevinc bir nese:) bir de bakardik siraya annemde girmis onlarda bayramlaslardi, espriler arasinda annemde alirdi bayram harcligini. Her defasinda da aman derdi cocuklarina cok bana az. Her sene klasik gulerdik bu muhabbet ortamina. Zevkliydi iste.



Simdi burada bayrami bile anlamazken,esimle yalnizca geciriyoruz. Ben buradayim kardesim baska bir ulkede yasiyor. Annem ve babam yapayalniz kaldilar. Hep diyorum ki simdi kim opecek o elleri,kime evladim diyecekler,evlatlari olmaksizin neyin heyecanini yasayacaklar. Annecim her bayram sabahi ogutler veririken bana anlarimki sikar kendini aglamamak icin ,ama ben basladimmi aglamya ses gider telefondan.anne anne derimde ses gelmez birkac hickirik sesinden baska, Bayrammi gelen ,yoksa gozyasi ile uyandigim sabahlar mi bilemiyorum arkadaslar. Bu satirlari sizlere yazarken bile agliyorum. Aslinda ne kadarda basit gorunen su anlattiklarim benim icin ne kadar kiymetli bilemzsiniz. Insan zeytinyaginin kokusunu ozler mi? ozlermis iste.Bu ve buna benzer her basit sey benim icn kiymetli. O tadlari hic alamiyorum artik. Cok hasretim o gunlere. Hele su gunlerde annemin yoklugu,bana yaptigi o guzelim yemekleri,borekleri,o meshur gozlemeleri okadar ozledimki. Insallah birgun buradan gitme zamanimiz geldiginde tekrar yasamak dilegiyle o bayramlari ,bir kez daha ve insallah gelecek bebegimle ve daha kalabalik olacak ailemle....



Sabirla okudugunuz icin tesekkur ederim.Benimki uzucu oldu affedin ama ne yapalim her yol sabirdan geciyor.Sizlere nacizane bir ufacik tavsiyem olacak.SAHIP OLDUGUNUZ HER SEYIN KIYMETINI BILIN.BIRGUN ONEMSIZ SANDIGINIZ BIRSEY BIR BAKMISSINIZKI NE KADARDA ONEMLI OLMUS SIZIN ICIN.. Hepinize sevdiklerinizle,ailenizle,cocuklarinizla gecirebileceginiz MUTLU BAYRAMLAR dilerim.Hatice'cim oncelikle sana ve ailene,guzel ulkem Turkiye'me ve tum Portakal Agaci dostlarina sevgiler....

Comments

içinde gurbet acısı çeken herkeze selam.....
gurbet hasret kelimeleri okurken bile ürkütürken insanı yaşamaya nasıl dayansın insanoğlu yada nasıl dayanıyor insanoğlu anlayamıyorum.varlığından haberdar olduğun birilerini varken yok saymanın yada öyle sanmak zorunda olmanın ne berbat birşey olduğunu eminim herkez az çok iyi bilir.ama ne olur unutmayın yaşayan birileri için ayakda sağ olarak duran birileri için her zaman yapılacak birşeyler vardır.bir düşünün kimbilir hayatın bazı yerinde sevdiğinin sesini duymaya hasret nice insan olduğunu.inanın yaşadıklarını bilmek bile güzel.ve son olarak allah kimseyi sevdiklerinden ayırmasın en azından yaşarken..........
Sonsuz Güzellikler
Gülçin :.(

isyerinde iki gozum iki cesme aglattiniz beni. bende cocuklugumda ailemin yurtdisinda oldugu zamanlari hatirladim. kardesimle ben burada annem babam yurtdisinda. ne aci. simdi annem yanimda ama babam yok ki neyleyim bayramlari. rahat uyu babacim... seni o kadar ozluyorum ki.

Gülenay merhaba,
Şimdi gözlerimi siliyorum.İnan bana hasretlik çok zor hele gelsin diye beklemek yok mu?Benimde canım kardeşim 12 yıldır almanyada 2-3 yılda bir gelebiliyor.Ama her bayram öncesi annem ben küçük kardeşim hepimiz ona bayramda gelmesi için yalvarıyoruz.Çocukları okula gidiyor o yüzden gelemiyor.12 yılda sadece 99 yılının kurban bayramında geldi.Oda ben doğum yaptım diye.Ne yapalım sağlıkları iyi olsun diyoruz ama diğer kardeşim ve biz annemlere gittiğimizde bir şey yerken keşke yaseminde burada olsa diye insanın boğazına düğümleniyor.Gerçekten zeynep arkadaşıma katılıyorum.Bebeğini şöyle hayırlısıyla bir kucağına al gurbet sana biraz daha yakınlaşacak.Üzme kendini herşey insanlar için.
Sevgiler ,
şirin

Yeni evlendim bu ailemden ayrı geçireceğim ilk bayram ama ben her bayram hüzünlenirim çünkü babaannemi yıllardır görmüyorum...onun elini öpmeden geçen her bayram eksik bence...Neyse zaten hayatımızda herşey yarım yamalak...herşey garip...bizim çocukluğumuzda herşey bambaşkaydı...:(

Sevgili Gulenay,

aglayarak okudum yazdiklarini, hissettiklerini cok iyi anliyorum. Bayram sabahlari Baris Manco'nun o hep calinan "bugun bayram, erken kalkin cocuklar, giyinelim en guzel giysileri" sarkisi ile babam namazdan gelene kadar evi toparlamaya calismamizi, annemin o muhtesem baklavasini, saat sabahin 9:00 olmadan yollara dusup babaannemlerin ellerini opmeye gidisizi, her bayram bitisinde kardesimle yaaa biz ne zaman soyle dinlenecegiz her bayramda gelen gidenden ayaklarimiz sisiyor diye sikayetlerimizi hatirladim. Ben de ulkemden ailemden coook uzaklardayim. Meger bayramlarda birilerinin sizi ziyaret etmesi ya da sizin gidecek yerinizin olmasi ne kadar onemliymis. Ben de hamileyim ve 9 ayim doldu, bugun yarin dogum yapacagim. Ama bu bayramda hasretlikten cok dogum yaptigimda evdeki 2.5 yasinda bile olmayan ogluma ve 1,5 yasinda kizima kim bakacak derdine dustum. Ayrica bazi arkadaslarin da dedigi gibi ailesinin sesini dahi duyma umidi olmayanlari dusundukce hamdlar ediyorum. Yarab tek sag olsunlar, saglikli olsunlar insallah gorusuruz diye. Sen hayirlisi ile bebegini dogur, goreceksin hayatin nasil renkleniyor, gurbet biraz daha kolaylasiyor.

Sevgiyle ve hep umitle kal.
Zeynep, Melbourne Australia

Haticeciğim beni de mail listene eklersen çok sevinirim.Artık ben de müdavimlerinden oldum.Sevgiler..

Sevgili Gulenay ve gurbette olan diger arkadaslar,sizin yazdiklarinizdan sonra annemin neler cektigini yeni anladim desem yeridir.Annem de babam da ailelerinden binlerce kilometre uzakta yasiyor bayramlarini yillardir..Cocuklariniz buyuyunce insallah cok fazla hissetmezsiniz.Hani derler ya gozden irak olan gonulden irak olur.Bence oyle bir sey yok.Gozden irak olan insanin gonlune bir kor gibi dusuyor.O kor orda dururken unutmak mumkun mu.


Sevgiler!!
Tesnim

selamlar,
hani büyüklerimiz derdi ya "anne olunca anlarsın" yaa insan bu kadarmı anlamazmıs hayatı ve annesinin onun için yaptıklarını. 11 aylık kızıma yaptığım herşeyin, emeklerimin bana yapıldığına inanamıyorum.Ve onlara anadoludaki tabiriyle "1 tas su bile verememek" ne kadar acı. bayram geliyor.Allah sabır versin uzaktaki hepimize. eşimle acımızı hafifletmek için annelerimize ve babalarımıza hediye alıp kargoyla yollayacağız. en azından acılarımızı hafifletir..
herkese selamlar..

bayramlarda çocuk esirgemenin yurtlarına, yuvalarına hiç gittiniz mi? bayramlarda; ailesi, bi yakını, yuva dışında kalacak bir yeri olmayan çocuklar kalıyor sadece. 4 yıl önce bir bayram sabahı ziyarete gittiğim yuvadan boğazım düğüm düğüm ayrıldım. iyi ki gitmişim, iyi ki başka bayramların yaşandığını da görmüşüm. o günden beridir arkadaşlarla ziyaret ediyoruz yuvaları, son zamanlarda iş yoğunluğumdan dolayı azalsa da ziyaretlerim çok şey öğrettiler çocuklar bana. bu bayram bir değişiklik yapın yuvalara gidin, çocukları öpün, okşayın. bayram harçlığı ya da hediye değil istedikleri, sadece sevgi.

Gulenay,
Seni en iyi anlayanlardan birisiyim, bende vatanimdan ayri ucuncu bayramami gecirecegim bu gurbet ellerde, ama cok sukur ailem yanimda, senin yazini okurken annemle ikimizinde gozleri doldu ve annem "beni birakip bi yere gitme olurmu kizim" dedi:(ama cok sanslisinki oyle guzel bi aileye sahipsin, Allah saglik versinde en kisa zamanda kavusursun ailenle, bende o guzel ulkemin domatesinin biberinin kokusunu bile ozluyorum...Haticecimin yemek tariflerine bakip bakip, nasilsa Turkiyedeki gibi tadi olmaz diyorum:)Annem uzme kendini Gulenaycigim, bebiside uzme diyor:) Selamlar

merhabalar;
ailesinden uzakta olan arkadaşlar aileleriniz sağlıklı olduğu için ve seslerini duyabildiğiniz için şükredin. uzakta da olsalar birgün görme,sarılma, koklama ihtimaliniz var onları. Ben sekiz yıl önce bir arefe günü kaybettim annemi ve babamı, o bayramdan beri hiçbir bayram yüzüm gülmedi mutlu olmadım. Bayram tatlılarının tadı hep buruk gelir bana. Ama yine de herşeye rağmen hayat devam ediyor. Hepinize ailesiyle birlikte mutlu ve sağlıklı hir hayat diliyorum.

gulenay yazin beni genclik yillarima goturdu o cektigin sancilari gozyaslarini hepsini 25 sene cektim. su anda annem hastahanede cok agir hasta ve gene ben yaninda degilim ustelik hep beni sayikliyor inanki o acilar hic birsey degilmis insallah annene kavusursun su kisacik dunyada insanin ailesinden ayri yasamasina degmez...ama yazilani yasiyoruz sabirdan baska birsey gelmiyor elimizden.tum genclere mutluluklar....

sevgili gülenay, aynı hasretlik gurbette olan herkes için geçerli demek, bende yıllardır ailemden uzaktayım, onları çok özlüyorum, hele yaşlandıklarını düşündükçe içim daha bir fena oluyor, zamanımız azaldı, acaba bundan sonra kaç bayramda görüşeceğiz(görüşemesek bile sesini duyabileceğiz) diye düşünüyorum, mesajlardan anlıyorumki hemen hemen hepimizin çocukluk anıları birbirine benziyor,analarımızın hazırladığı sofralar, çeşitler önemli değil,illede onların hazırladığı bayram sabahı kahvaltısı,mutfakta kaynayan çaydanlık, kurban bayramlarında kavurma , kıymaya ekmek salması,patates kavurması,oğmaç , peynir salatası, canım annem bunları bende hazırlayabiliyorum ama senin elin deyince tadı başka oluyor, babam ve kardeşlerimin namaz telaşı, yatakta gözümü açmadan dinlediğim babamın onlara hadi kalkın demesi, küçük kardeşimin uykusunu alamadığı için sızlanması, benimse keyifle onların gidişini dinlemem, bilirim vakit erken diye annem çayı ocağa koyup salonu son bir kez gözden geçirmeye girecek, sonra ablamla bana seslenecek hadi kalkın bak babanlar gelir artık diye.....arkadaşlar ben bazen tekrar küçülüp o yıllara ana ocağına dönmeyi istiyorum,şimdi benimde bir evim eşim dünya tatlısı bir kızım var( Allah tüm çocukları ana-babalarına bağışlasın) ama baba ocağını, çocukluğumu özlüyorum, herkese mutlu bayramlar,sağlıkla

3 yıldır evlilik dolayısıyla ailemden ayrı bir şehirde yaşayan biri olarak anlattıklarınızı taaa iliklerimde hissediyorum.Bu satırlarımı okuyan ve ailesi hala yanında olan herkese bu anlarının tadını sonuna kadar çıkarmaları temennisi ile sevgiler..

Merhaba,
Ben karşımda yemek tarifi bulacağımı zannederken ağlamaklı bir şekilde bu satırları yazmaya çalışıyorum.Bende 1,5 yıllık evliyim 1,5 yıldır ailemle kalıyorum eşim işi nedeniyle şehir dışında hiçbir bayramım onunla geçmedi.(evlendiğimizden beri)Ailemin yanındayım şimdi ama onu da özlüyorum.FAkat Gülanay'ın mailini okuyunca bu seferde yanlarında olmama rağmen annemi babamı çok özledim.Akşam olsada kucaklasam diye sabırsızlanıyorum.Herkese dilediği gibi bir bayram geçirmesini dilerim.

Bayramlar benim için de gözü yaşlı... buruk burnumun direğini sızlatan hasret.. sevilene , özlenene... Bu duyguyu hissetmeden öncede baba veya annesini kaybetmiş yetimleri ,öksüzleri , kimsesizleri anlamıyordum. Şimdi bi öksüz bi yetim bi kimsesiz sevindirmenin bana ne kadar lezzet verdiğini keşfettim.. ve onların buna ne kadar ihtiyacı olduğunu...Lütfen maddi anlamda hiç bişey yapamasak bile bi öksüz, yetim veya kimsesizin kapısını çalalım.. Başını okşayalım. Hasret duyulanlar için! Canım babam nur içinde yat..!

selam herkese gulenay seni o kadar cok iyi anliyorumki bende yurt disinda yasiyorum ve portakalagaci fanatigi olarak sabahleyin bir bakayim haticenin yine bize ne surprizi var diye dedim ve senin yazinl gordum ve gozyaslariyla okudum ben de ozluyorum herkesi bir butun olarak cunku herseyin ve herkesin ayri bir hatirasi var bende ya vatanim canim vatanim oyle ozledimki en cokta boyle belli gunlerde icim bir baska aciyor hasret bir baska oluyor herkese yasadiklari anin degerini bilmeleri dilegiyle

sevgili gülenay ve tüm portakal ağacı okurları,bende ayrı bir ülke olmasa bile ailemden ayrı bir şehirde yaşıyorum.Dün aldığım telefonla 3 yıldır (3 yıllık evliyim)ilk kez iki ablam ve eniştelerimin bayramda bize gelecekleri müjdesini aldım.Şimdiden hazırlı telaşına düştüm.Üzüntünüzü sonuna kadar paylaşıyorum,ve kendi sevincimide sizinle paylaşmak istedim.Benim sevincim üzüm salkımı gibi çoğalsın ve gurbette olan sizleri kucaklasın diye.mutlu ve umutlu nice bayramlara.sevgiler

Merhabalar. Yazınızı okurken her ne kadar benim de gözyaşlarım sel olduysa bile insanın hatırlayabildiği böyle güzel bayramlar olması çok hoş...Benim de minicik bir oğlum var o daha hiç anlamasa bile ona yeni ciciler alıyor hep hatırlayacağı güzel bayramlar olması için çaba harcıyoruz. Ama bence bu bayram şartlarınızı zorlayarak annenize ve babanıza sürpriz yapın çok geç olmadan! Ve hep böyle uzaklardan bir ses duyduğumda aklıma bu şarkı geliyor: Gurbet o kadar acı ki ne varsa içimde- Herşey bana yabancı her şey başka biçimde..... Sevgiler

Sevgili Gülenay, ben de gurbette 3 yil gecirdim, gerci ben birkac defa annemim babamın yanına gelebildim, ama seni, hem senin gibi evlenip gittikten sonra bir daha hic memleketine gidemeyen arkadaslarim oldugu icin hem de gurbeti tam 3 yil iliklerimde hissettigim icin cok iyi anliyorum, Allah sabir versin; annenlere ve sana. Insallah sabriniz guzel meyveler verir ve siz de en kisa zamanda memleketinize donersiniz. Su kisacik omur sevdiklerimizle guzel.

Sabah sabah ağlattınız beni. Çok iyi anlıyorum inanın sizi. Ama en azından telefonla konuşabiliyorsunuz, sağlıkları yerinde. Bunlar için şükretmeli. Bende yanlız başıma bayramlar geçirdim ve aynı şeyleri hissettim. Kalplerinizdeki sevgi ve sıcaklık mesafe dinlemez ve mutlaka buluşuyordur bir yerlerde...

Gülenay merhaba,isyerinde okurken mailini , benim de gözlerim dolu dolu oldu, biz bayramlari ayni evde mi geciriyormusuz? Bi bayram sabahi her sey bu kadar mi ayni olur? Ben yurt disinda degilim ama ailem Ankara'da ve ben İstnabuldayim. Ve bu ikinci Ramazan Bayrami sabahi olacak (1.5 yillik evliyim) ve ben ailemden ayriyim. Esimin ailesi burada oldugu icin mecburen burada kaliyoruz bayramlarda. Tabi ki onlar da ailem ama bilirsin iste.. İnsanin kendi anne babasi ile gecirdigi bi baska... Burnumda tütüyorlar benim de onlar. 3 kizlarinin ve 3 torunlarinin hicbiri de gidemeyecekler ellerini öpmeye. Ve dedigin gibi bayramda neyin heyecanini yasayacaklar...Genel olarak hayatimda mutluyum ama bayramlar artik benim icin bi mutluluk kaynagi degil....

gerçekten çok acıklı bir hikaye gülenay. allah sabır versin sana. ama bayramlarda mümkün olduğunca türkiye'ye gelmeye çalış. annenlere sürpriz yap. başka ne diyebilirim ki.... gerçekten zor bir durum bu.

ancak en azından uzakta da olsa annen ve baban var. ben babamı 9 annemi 10 yaşımda kaybettim. o yüzden şimdi bayramlarda akraba ziyaretine gitmekten bile nefret ediyorum. seni gerçekten anlıyorum. bence onlar sağken ve fırsatın varken mümkün olduğunca çok görmeye çalış onları.


Verify your Comment

Previewing your Comment

This is only a preview. Your comment has not yet been posted.

Working...
Your comment could not be posted. Error type:
Your comment has been saved. Comments are moderated and will not appear until approved by the author. Post another comment

The letters and numbers you entered did not match the image. Please try again.

As a final step before posting your comment, enter the letters and numbers you see in the image below. This prevents automated programs from posting comments.

Having trouble reading this image? View an alternate.

Working...

Post a comment

Comments are moderated, and will not appear until the author has approved them.