...
bu siteye genelde yemekle alakasız konularda ya da üzgün olduğumda birşey yazmamaya çalışıyorum. çünkü üzgün olduğum zamanlarda yazacaklarımı okusanız muhtemelen pesimist bir insan olduğumu düşünürsünüz. ama bugün sitenin en tatlı okuyucularından, portakal ağacı'nın simge isimlerinden biri olan Esma teyze'nin vefatını okuduğumdan beri doğru dürüst yazacak şey bulamıyorum. eskiden bir vefat haberi duyduğumda "Allah rahmet eylesin" deyip geçiyordum. sanki ölüm benim sevdiklerime asla uğramayacakmış gibi geliyordu. belki bu yüzden üniversiteye gireceğim sene anneannemin hastalığını öğrendiğimde pek bir tepki verememiştim.
nasılsa iyileşecekti benim anneannem. benim ailemde hiç ciddi hastalığı olan yoktu ki. hastalığının ne kadar ciddi olduğunu kavrayamadan onun yanında kaldım birkaç gün. yaptığı ama kendisinin doğru dürüst yiyemediği yemekleri yememek için nazlandım, "yavrum, bir yoğurt çorbası yaparsan belki bir iki kaşık yerim" dediğinde o yemeği yemeği ne kadar istediğini ama tabağını bile doğru dürüst bitiremediğini fark edemedim.
şimdi son bir saattir benim canım anneanneme onu ne kadar sevdiğimi gösterebilmiş miyimdir, yoksa çocuk halimle yaptığım gariplikler onu üzmüş müdür, biz onu hep eski haliyle hatırlayalım diye yanına götürülmediğimiz son zamanlarında çok acı çekmiş midir diye düşünüp üzülmekten başka bir şey yapamıyorum.
Allah tüm kaybettiklerimizin mekanlarını cennet eylesin...
ben de 6 ay önce ablamı bir trafik kazasında kaybettim.üstelik kaldırımda yürürken hiçbir suçu yokken öldü.acımı tarif etmek ne mümkün ilk duyduğumda dünya sanki başıma yıkıldı. düşündükçe nefes alamıyorum boğuluyorum sanki.benim ablam 28 yaşındaydı kız kardeş çok farklı hayyatta onsuz napacağım bilmiyorum şimdi arkadaşlarında dediği gibi ablamın acısından sonra hiçbir ölüm beni etkilemez canımı acıtmaz gibi geliyor yaşayabileceğim en büyük acıyı yaşadım. allah kimseye genç kardeş acısı yaşatmasın.tek tesellim er geç bende öleceğim kavuşacağız inşalllah allah rahmet eylesin
Posted by: yeşim | 08/09/2008 at 16:04
cennet sevdiklerimizin yanıdır hiç unutmuyorsan ve seviyorsan ikinizde cennettesiniz demektir.
üzülerek onu üzmeyin, ona cenneti yaşatın.
teşekkürler
Posted by: levent | 30/06/2008 at 23:35
fireworky spaning hillsale monte prognathy ovenware werent arabicize
70944
http://www.angelfire.com/deojja/2.html
Posted by: Joesph Keller | 07/10/2007 at 01:02
ben sitenizi bir buçuk aydır sessiz sedasız ama çok büyük bir zevkle izliyorum.Aradan yıllar geçmiş olmasına rağmen yorumlardan tanıdığım Esma Teyze'nin vefat ettiğini okuduğumda gözyaşlarımı tutamadım.Allah ona rahmet eylesin.Allah sevdiği kulları kullarına da sevdirirmiş.Eminim Esma Teyze de Allah'ın sevdiği bir kuldu ki sadece bir kaç yorumunu okuyan benim gibi birine de onu kendi anneannesi gibi sevdirdi.
Posted by: özlem deniz | 04/09/2007 at 19:10
Yaklaşık 2 yıl geçmiş olsada bu yazının üzerinden şöleee bi bakıp geçemedim. ALLAH TÜM ÖLMÜŞLERİMİZİN AHİRETİNİ CENNETTEN BİR BAHÇE EYLESİN İNŞALLAH AMİN.
EMEL HN.
Yazını başından sonuna kadar okudum, çok duygulandım. Ailemde 1. dereceden bir kaybım olmadı (anne ve baba) çok şükür Allah a ama acınız inanın içimi yaktı. Allah herkese sabırlar ihsan eylesni Amin.
Posted by: fatma guven yegin | 19/02/2007 at 13:38
allah rahmet eylesin basiniz sagolsun ölenle ölünmüyor hayat devamediyor
Posted by: elif köse | 10/09/2006 at 10:46
selam kadriye lar ben sitenizi buraya gellen torontudan RUMEYSA abladan almis tim ve cok guzel 1 site ve cok guzel seyler yaptim benim simdi 1 numara yemek sitem oldu ben ce daha bir seyler konsaniz.
Posted by: kadriye | 24/11/2005 at 02:32
Olcay hnm, basiniz sagolsun, Allah sabrini ve sabrinizin mukafatini versin. Iyiliklerle kaliniz.
Posted by: Cagla, Canada | 24/11/2005 at 02:01
olcay hanım başınız sağolsun rabbim sabırlar versin.eşiniz mazlum konumunda olduğu için mekanı cennet olur inşaallah..kızınızla size uzun ömürler diliyorum
Posted by: zeynep a. | 23/11/2005 at 22:33
hatice iyi dileklerin için sana çok teşekkür ederim allah sanada başka hiç bir ölüm acısı göstermesin umarım herşey gönlünün istediği gibi olur
Posted by: olcay | 23/11/2005 at 22:23
Olcay hn, içinde bulunduğunuz hal karşısında ne söylesem acınız hafiflemeyecektir ama eşinize Allah'tan rahmet size de sabırlar diliyorum. İnşallah hayatınızda başka acı yaşamaz, kızınızın da hep mutlu günlerine tanıklık edersiniz.
Posted by: Hatice | 23/11/2005 at 22:12
hepinizin başı sağolsun bende 54 gün önce 28 yaşındaki eşimi kaybettim hemde öldürüldü ve henüz 5yaşında bir kız çocuğu annesiyim ölüm insanın kapısına dayanmadan yada dünyada en çok sevdiğin varlığı elinden almadan insan anlayamıyor hele böyle bir şekildeki ölümü insan kabullenemiyor yani ölümün kulun elinden olması çok daha kötü gerçi herşeyi yüce rabbim belirlemiştir ama inanınki eş acısı çok kötü helede birbirinizi çok seviyorsanız vede hergün babasını isteyen bir çocuğunuz varsa şu an dünya bana bomboş ve saçma geliyor inanınki sadece kızıma bakabilmek için yaşıyorum çünkü o bana babasının emaneti en büyük amacım çalışıp ona bakmak ve ona iyi bir gelecek bırakabilmek inşallah o benim çektiğim yokluğu ve acıları çekmez
Posted by: olcay | 23/11/2005 at 21:38
Hatice,
seni cok iyi anliyorum. Cok sevdigin birisini kaybetmenin ne demek oldugunu cok iyi bilirim. Bende gecen yil canimdan cok sevdigim, bana kücükken babalik yapan, bize kötü zamanlarimizda maddi ve manevi destek saglayan, bitanecik dayimi kaybettim. Üzerinden cok uzun zaman gecsede, acisi hala ilk günkü gibi icimde sakli... sen yinede icini ferah tut, hayat her seye ragmen devam ediyor. Geride kalan güzel anilar ve unutulmayacak dersler oluyor. Artik senin Esma teyzenin ardindan aglamaktan ve ara sira aklina geldiginde ruhuna bi dua okumaktan yapacak bir seyin yok. Ama hep aglama, cennetten o seni izliyor!!! üzülmesin...
Posted by: sevilay | 25/10/2005 at 09:23
geç oldu ama kusura bakmayın... başınız sağolsun... Allah rahmet eylesin...:(
Posted by: un4tunately | 03/05/2005 at 05:04
Sevgili Hatice,
Bu adresi amerika daki bir arkadaşım tavsiye etmişti.Yaklaşık iki aydır hemen hemen her gün bakıyorum.
Sıcak tarzın ,güzel tariflerin(iz) (ailecek),ve resimler için teşekkür etmek istedim.
Yeni evli biri olarak çok faydalandığımı söylemeliyim.Sevgiler
Posted by: tülin fırat | 29/04/2005 at 18:24
nekadar çok yorum yazılmış, yürekleriniz nekedar güzel, nekadar içten.. böyle güzelliklere vesile olduğun için sağol haticeciğim..
iyiki varsın..
şu an burda olmayan sevdiklerimizin ruhu şad olsun
Posted by: yasmin | 27/04/2005 at 14:41
Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olur inşallah.
Acını çok iyi anlıyorum, başın sağolsun.bende senin gibi hastane odasında anneanemin başında yemek yemesi için saatlerce sitem etmiştim, ama kaybettik. Sonra yaptığım sitemler için çok üzülmüştüm acaba çok kırıldımı diye ama içimdeki ses kendisi için çırpındığımı hissettiğini söylüyor. ve içim rahatlıyor.Mekanı cennet olur inşallah .
Posted by: NASİBE | 25/04/2005 at 13:42
Esma teyzeye Allah`tan rahmet, geride kalanlara sabir ve hayirli uzun ömürler dilerim. Hatice fazla kendini üzme canim, zamanimiz gelince hepimiz Allah`in rahmetine kavusacagiz. Kabullenmek zor olsada bu gercegi her zaman hatirlayip, ona göre yasayip geride güzel seyler, ahiret icinde kendimize güzel seyler hazirlamakla gecirmemiz gerek.
Sevgilerimle
Posted by: dani. derya | 24/04/2005 at 23:38
başın sağolsun sevgili hatice..böyle zamanlarda konuşmak veya bişeyler yazmak çok güç..ALLAH yakınlarına sabır versin..ve gerida kalanlara uzun ömürler dilerim..sevgiyle kal..
Posted by: yelda | 24/04/2005 at 14:21
innalillahi ve inna ileyhi raciun(insallah dogru yazmisimdir)gurbette olunca sanki olum bize ugramiyacakmis geride kalanlarda bize el salladiklari yerde bizi karsilayacakmis gibi geliyor bana her zaman.teyzemize allah rahmet eylesin ins.
Posted by: edos | 24/04/2005 at 07:17
Eve yeni geldim, bi kac gundur gorumcemde kaliyorduk. Yorumlari okuyunca cok kotu oldum. Rabbim kaybettigimiz tum sevdiklerimize rahmet eylesin, mekanlari cennet olsun insallah. ne yazacagimi bilmiyorum ve dogru duzgun yazamayip silip duzeltiyorum. gecen gun annemle konustugumda annanemin hasta oldugunu ogrendim. cok agir degil fakat benim annanem cok hareketli biri oldugundan cok fazla yoruluyor ve dinlenmek nedir onu da bilmiyor. ben nerdeyse bi senedir amerikadayim. annanemi cok cok fazla seviyorum ve onu cok ozledim. ona telefonda kendini yorma dikkat et diyip kiziyorum fakat burda her gece mahvoluyorum. Allahim ona sifa verir insallah ve tum sevdiklerimize. ist.da saat daha sabah 6 su anda ama sanirim dayanamayip aricam annanemi.
Posted by: Betul Atmaca | 24/04/2005 at 05:47
allah tan rahmet diliyorum ve ailesine sabirlar.ayriliklar hicbir zaman kolay olmuyor..allah sabrini vermese dayanilmaz aci ,olum acisi...allah sabrini versin insallah.
portakalagacinin altinda bulusan tum dostlara sevgiler...
Posted by: su | 23/04/2005 at 23:39
sevgili hatice,
sabırlar diliyorum öncelikle. sevdiklerimizin hep bizimle olacağını sanırız ama zamanla birer "ölümlü" olduğunu kabulleniriz. bize emanet edilen çocuklarınızın ömrü uzun olsun.
sevgiler
ps: yeniden siteye tarif yazmana sevindim
Posted by: nuray | 23/04/2005 at 11:23
sevgili hatice ve sitemizin tüm sakinleri;
işyerine bugün geldim ve siteyi açtığım gibi bu elim haberi gördüm.rabbim ahirete irtihal eyleyen değerli esma teyzemize rahmet eylesin...geride bıraktıklarına da sabr-ı cemil...arkasından amel defterini kapatmamak için ben derim ki elimizden geleni yapalım arkadaşlar dualarla yad edelim esma teyzemizi ki bir gün biz de o halle hallendiğimizde ne ektiysek onu biçelim...bize de duaedenler olsun...
rahmet ve merhametle...
Posted by: first_zeynep | 23/04/2005 at 09:20
arkadaşlar ne çok ortak yönümüz varmış.bende 14 sene önce dedemi kaybettiğimde çok üzülmüş,kabullenememiştim.ona çok düşkündüm.hastalığı müddeti içinde sürekli iyileşmesi için dua ediyordum.vefatından sonra bile bu duama uzun süre devam etmiştim.birdaha asla memlekete gitmemeye karar verdim.çünkü oraya gidersem yokluğunu daha çok hissetmekten korkuyordum.ziyaretine gittiğimde(kızım nerde kaldın gözüm yollarda kaldı.)derdi.sanırım gene gözü yollarda çünkü 14 sene sonra ilk kez memlekete gitmek istiyorum.onu çok özlediğim dayanamayacağımı düşündüğüm zamanlarda mutlaka ruyam da görür doya,doya sarılır öperim.uyandığımda kuş gibi hafiflerim,rahatlarım.
çok uzun yazdım hakkınızı helal edin.ilk kez burda sizlerle paylaşıyorum.
esma teyzeye ve portakalağacı´nda ki tüm kardeş`lerimin vefat eden yakınlarına Allah tan rahmet yakınlarına sabrı cemil(güzel sabır)dilerim.
ayşe gülsüm
Posted by: A.Gülsüm | 22/04/2005 at 23:24
hatice
basin sagolsun
acini anliyorum boyle anlarda ne dense bos bunu cok iyi biliyorum allahtan sabir diliyorum senin ve ailen icin
topragi bol olsun
seda
Posted by: seda | 22/04/2005 at 19:14
Allah rahmet eylesin....
Dilerim herkes sevdiklerine sevgilerini yasarken gosterebilsin...
Posted by: nilsu | 22/04/2005 at 19:13
allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun insan gerçektende öle düşünüyoo sanki kendi sevdiği hiç ölmeyecek hep kalacakmış gibi ama başa gelince yıkıyo insanı .....toprağı bol olsun
Posted by: gulsah | 22/04/2005 at 18:38
yüreğimin üzerindeki ağırlığı kaldırdınız. acısını paylaşan, diğerlerinin acılarına ortak olan herkese çok çok teşekkür ederim. annem dün "hatice esma teyze ile ilgili sitene birşeyler yazmalısın" dediğinde sonucun bizi buralara getireceğini bilmiyordum. ama iyi ki yazmışım, siz de iyi ki paylaştınız acılarınızı. eminim bugünkü rahmet dileklerimizden pek çoğumuzun anneleri, babaları, kardeşleri, amcaları, teyzeleri, dayıları, halaları, dostları, anneanne, babaanne ve dedeleri nasiplendiler. inşallah onların ruhları da hissetmişlerdir bu duaları. onlar da bizim kadar ferahlamışlardır umarım.
herşey için tekrar teşekkürler, Allah hepimize sevdiklerimizin yanında olup onlara verdiğimiz değeri gösterebilmeyi nasip etsin...
Posted by: hatice | 22/04/2005 at 18:14
Ben çok yakın hiçbir canımı kaybetmedim,ama değil kaybetmek düşüncesi bile beni ağlatıyor bazen.Dilerim uzun yıllar böyle bir acı tatmam. Esma teyze'ye ve cümlemizin tüm yakınlarına Allah gani gani rahmet eylesin. Tüm Portakal ağacı camiasının ve yakınlarının başı sağ olsun.
Posted by: serra | 22/04/2005 at 17:39
Sevgili hatice o kadar güzel ifade etmişsinki o kadar güzel yorumlamışsınkii..
İnan şuan birden kötü oldum. Babamı kaybettiğimiz gün geldi aklıma ve bogazıma yine aynı yumru takıldı...Başka bir şey bulamıyorum yazacak.
Ama ne olur herşeyin bizim için oldugunu ve hayatımızda önemli olan herşeye yanımızdayken yakınımızdayken daha sıkı sarılalım ve sevgimizi hiç esirgemeyelim derim.
yazamıyorum artık...........................
sevgiler
Posted by: Gelincik | 22/04/2005 at 17:36
esma teyzeye Allah'tan rahmet,geride kalanlara sabirlar diliyorum...
insan svdiklerine ölümü yakıştıramıyor galiba...
Posted by: yasemin | 22/04/2005 at 17:02
Hepimizin ne kadar cok ortak noktasi var. Hele konu ölüm olunca... Herkesin yorumlarini okudum ve isyeri filan demeden agladim. EMEL'cigim hele senin yazini okurken sanki kendim yazmisim gibi hissettim. Ustelik Esk'e gittim dediginde. Bu kadar benzerlik olur. Babami kisa zaman once kaybettim. Oglen tatilinde yemege gittim annemlere (zaten genelde hergun gidiyorum) cok guzel konustuk sakalastik. o kadar iyiydi ki. yemekten sonra karsilikli hergun yaptigimiz gibi turk kahvemizi ictik. Ben ciktim ama 5 dk.sonra geri dondum. Servisi kacirmistim ve deli gibi yagmur yagiyordu. Yolda arkadasimla da karsilastim. ikimiz eve geldik babacim servisi kacirdim beni sen birakirmisin dedim. o kadar sevindi ki. tabi diye kalkti hemen. biz disarda bekliyoruz ve baktim sadece arabayla beni birakmak icin o kadar şık giyinmis ki. icim costu onu gorunce. bizi birakti. ben daha isyerine geldikten yarim saat gecmeden annem aradi. baban hastalandi ambulans cagirdik hastaneye gidiyoruz diye. Hemen kostum. İste devami Emelin anlatti gibi. Yogun bakim. ve ertesi gun aci haber. Meger babacim beni zar zor birakmis isyerine kadar. hic belli etmemis. anneme gelince zor geldim iyi degilim demis. aninda fenalasmis. kalp krizi , beyne oksijen gitmedigi icin hafiza da yerinde degildi. Yine de insan kendini teselli ediyor. cunku yogun bakimdan ciksaydi mutlaka ya felc ya daha kotu bir ariza kalirdi dedi doktorlar. Hic aci cekmeden aniden bizi birakti.
Bende herkesten ozur diliyorum. Ama bu aciyi yasayanlar beni anlayacaklardir. insan paylasinca cok rahatliyor. o gunlerde de herkese anlatmak istiyordum. ama insanlar konuyu kapatiyordu meger beni uzmemek icinmis. ama tam tersi bence paylasildikca hafifliyor.
ESMA teyzeye allahtan rahmet yakinlarina sabir diliyorum. Elimizden baska sey gelmiyor. Dua ederken de hep anacagim. Mekani cennet olsun....
Posted by: gulcin | 22/04/2005 at 16:46
Allah tum vefat edenlere rahmet eylesin insallah. ve de olum insallah onlar icin bayramdir.
Allah sirali ve zamanli olum nasip etsin herkese, tum sevdiklerimize...
Posted by: ebru ayis | 22/04/2005 at 16:42
peynirli küçük üçgen böreklerin yorumunda(yanlış anımsamıyorsam) dikkatimi çeken beni gülümsetip hatta eşime bahsettiğim sevgili teyzeme allahtan rahmet diliyorum.öylede yada böyle ölüm acısı tatmayan yoktur herhalde aramızda.nekadar olay anında ders çıkarsakta sonra çabucak unutuverdiğimiz kısa hayat sürüp gidiyor.bence en güzel şey sevgiyle anılmak.allah tüm yakınlarına ve sizlere sabır versin ve sevgili teyzemin mekanını cennet etsin.eskiden büyüklerimiz allah sıralı ölüm versin deyince aklım ermezdi ve ölümün sırası nasıl olur acaba derdim.anne olduktan sonra anladığım bu temenniyi yürekten söylüyorum ALLAH hepimize dayanabileceğimiz acılar versin.
Posted by: mehtap | 22/04/2005 at 16:40
Berna Hanım'a ve tüm ailesine baş sağlığı diliyorum.Mekanı cennet olsun inşallah.
Posted by: hatice_b | 22/04/2005 at 16:38
merhaba Hatice, inanirmisin bende senin gibi dusundum hep benim sevdiklerime birsey olmayacakmis gibi gelirdi sanki onlar olumsuzdu, babaannemle, dedem ben orta okuldayken olduler ve ben yanlarinda degildim cok sonra soylediler uzulur derslerine calisamaz diye... oylede oldu cok uzuldum ve cok kizmistim beni niye cagirmadiniz son defa gorseydim onlari diye,.. simdi ne zaman babaanemi ruyamda gorsem hep sarilir operim onu ve uyandigimda hep buruk bir aciyla uyanirim sanki gercekten sarilmisim gibi hissederim hep bunun icinde allaha sukrediyorum cunku hep onun tatli yuzunu gordugumde sarildigim icin... allah butun sevdiklerimizin mekanini cennet etsin ve bizde onlarla orda bulusalim..
Posted by: neslisah | 22/04/2005 at 16:23
UNUTTURMAYACAGIM,SENI YASATACAGIM
KENDIMI COGALTTIKCA SENI KUSATACAGIM
HER ZAMANDA, HER YERDE SEN BENDE YASADIKCA
SEN EVRENINDE SANA SENI ARATACAGIM
Posted by: sibel.k | 22/04/2005 at 16:11
Allah rahmet eylesin.Mekanı cennet olsun inşaallah.Kelimeler yetersiz kalıyor bu gibi durumlarda..Allah geride kalanlara sabır versin.ayşen
Posted by: Ayşen | 22/04/2005 at 16:07
selam.. herkese hayirli cumalar Allah rahmet eylesin. Ben anneannemi hic taniyamadim annem daha genc bir kiz ken anneannem ölmus.Ama onu tanimayi cok isterdim.
Posted by: sibel.k | 22/04/2005 at 16:07
Çok üzüldüm, benimde anneannemden ayrılışım geldi aklıma, onu çok özledim ama inşallah ahirette göreceğim onu.kendimi böyle teselli ediyorum, bazen rüyamda görüyorum.
Hayat işte. nezaman biteceğine biz karar vermiyoruz, isterizki sevdiklerimiz hep yaşasın hiç yanımızdan ayrılmasınlar ama çare yok, vakti dolan, herhangi bir sebeple aramızdan, hayattan ayrılıyor. Allah herkese hayırlı, sağlıklı ve doya doya yaşayacağı ömürler nasip etsin.
Esma Teyzeye ve cümle geçmişlerimize Allah rahmet eylesin, Allah mekanlarını cennet kabirlerini nur eylesin, günahlarını affetsin.
Sevgiler...
Posted by: Melike-1 | 22/04/2005 at 15:58
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah üzülmektende öte dualarımızla yanında olalım Esma teyzenin Hatice hanım başımız sagulsun.
Posted by: nurluay | 22/04/2005 at 15:51
acıda mutlulukta ancak paylaşıldıkça güzeleşir ve hafifler dostça kalın
Posted by: aysel | 22/04/2005 at 15:50
merhaba sevgili portakal agacı dostları ve hatice hepimizin başı sagolsun
evet ölüm çok acı kimse istemnesede bu acıyı hepimiz nihayi son olarak yaşayacagız
onun için diyorumki ne olur birbirimizi kırmayaalım üç günlük dünyada kime nekaldıki biz kalsın
hepinize hayırlı cumalar allah hepimizi dogru yoldan ayırmasın
Posted by: aysel | 22/04/2005 at 15:48
Bu sitede biraraya gelen herkese baş sağlığı ve Esma Teyzeye Allah'tan rahmet diliyorum.Ölümün adı soğuk,insan kaybettiklerine mi üzülür yoksa yalnızlığına mı diye düşünüyorum ve sonunda herkesin biraraya geleceğini düşünmek ferahlatıyor...Hepimizin geldiği yer ve gideceği yer aynı.Sadece geride kalanlara sabır gerekiyor...
Posted by: Austerian | 22/04/2005 at 15:34
esma teyzemize allahtan rahmet bütün ailesine kızı buradaymış anladığım kadarıyla özellikle kızına, sevgili haticeye ve esma teyzeyi tanıyan tanımayan bütün portakal ağacı üyelerine başsağlığı diliyorum allah yakınlarına sabrı cemil versin bir kaç yorumda okumuştum esma teyzeyi ama tanımıyordum yorumları okumaktan başka bişeye arşivlere filan bakamadım duygularımda öyle yogunki düzenli yazamıyorum yorumlarda okuduğum yakınlarını kaybetmiş büyük acılar çekmiş bütün arkadaşlarımıda baş sağlığı ve sabır diliyorum
bende geçen sene 21 nisanda teyzemi kaybettim
ikimiz yolculukta idik bizde misafirdi beraber memlekete dönüyorduk akşam ist dan bindik sabah 6 gibi inemek üzereydik en fazla yarım saat yolumuz kalmıştı inemk için hazırlandık kapıya doğru ilerledik o esnada teyzemde bi fenalaşma oldu ve ne olduysa 15 _ 20 dk içinde teyzem geldi geçti yanlızdım etrafımızda insanlar var ama herks yabancı tabii kimse bişşey yapamıyor kendim biş eyler yapamaya çalıştım sonunda trende bi hemşire varmış sonrlaalrdan o geldi ama zaten o geldiğinde nabız alamaz olmuştu ben tekrar bakın tekrar bakın diyordum ama zavallınında elinde olan bişey yok ki bende bi ümit işte ve öylece ruhunu teslim etti ama ben hala gelecek ambulanstanki doktordan ii bir cvp bekliyordum maalesef oda gözlerine baktı ve arkadaşına x dedi o zaman artık bitti dedim zavallı dayım neyle karşılaşacağını bilemeden geldi lmaya ve soğuk yüzünü gördü anneme haber verdim inanamadılar daha akşam eliyle bindirdi öpüştü kucaklaştılar sabaha biz geldik haberi alacağını düşünürken anne gelsen ii olur diyebildim tabi sonunda teyzemi kaybettik dedim bütün yol 8_9 saat annem ağlamış geldiğinde değil gözleri artık yüzü bile kıpkırmızı olmuştu
son anında sadece ben vardım yanında iikid beraberdik yanındaydım yanlızda olabilirdi ben bi vesileyle gidiyorudm memlekete hala o anlar gözümün önünden gitmiyor tekrar tekrar yaşıyorum elleri ağzı gözü her harketi aynen gözümün önünde allah cimlesine rahmet eylesin mekanlarını cennet kılsın yaşamımızın en gerçek yanı ölüm gerisi hep kendimizi aldatıyoruz ama elbetteki hiç ölmeyecek gibi (dünyaya tamah etmeden) dünayaya, yarın ölecek gibide ahirete çalışacağız .mevla cümlemize hayırlı akıbetler son nefese kadar ve son nefeste iman nasip etsin
Posted by: fatıma | 22/04/2005 at 15:32
Ne güzel yazmıssın Haticecim Allah tüm kaybettiklerimizin mekanlarını cennet eylesin...
Posted by: b secil | 22/04/2005 at 15:27
Sevgili Hatice sen fazla ölüm yaşamadığım için Allah Rahmet eylesin deyip geçiyordum diyorsun merak etme bunları yaşayıncada farklı birşey diyemiyorsun hatta söyleyip bir iki saniye içerisinde unutuveriyorsun çünkü senin içinde daha büyük yangınlar yandığı için çokta fazla diğer insanlara kanalize olamıyorsun en azından bu benim için böyle!!!!Ben ki;dedelerimi ve anneanne,babaannelerin dışında annemi,babamı,teyzelerimi,halamı,amcamı kaybetmiş bir insan olarak sabırlar versin demekten başka birşey diyemiyorum.Umarım o dünyadaki yaşamları ve başlangıçları daha iyi olur.O kadar çok ölümle içiçe yaşıyoruz ki sevdiğimiz insanları son kez görüyormuşçasına bakıp son kez sarılırmış gibi sarılalım tabi böyle söyleyerek karamsarlığa düşün demiyorum sadece uzun bir yolculuğa gidiyormuşçasına .....
Zamansız bir gidiş bu
Bu veda bu ayrılık!
Bu kanayan yüreğime tuz basmalar zamansız!
İTİRAZIM YOK AMA!!!!
Posted by: Gülşen | 22/04/2005 at 15:27
Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun.Esma Teyzeye çok imrendim inşallah bizlerin vefatıyla bu kadar güzel insanların hayır dualarını alabiliriz. bu çok yoğun duaları esma teyzenin habersiz olmadığına inanıyorum. bende bir haftadır sizleri takip ediyorum. çok gıbta ettim bu kadar yürekli şahıslara Allah hepinizden razı olsun. bu cuma gününde inşallah bizlerde kendimizin hesabını yapıp günümüzü, yarınımızı düşünüp kamil insan olma yolunda biraz ilerleyebiliriz. portakal ağacı dostları bu ağaç hiç kurumasın
Posted by: şule yılmaz | 22/04/2005 at 14:09
ben de yıllar önce ilk kez dedemi kaybettiğimde çok ağlamıştım, hatta ağlamanında ötesinde kabullenememiştim..O gün o durumda, metanet içinde gerekli işlemleri yapan, üzüntüsünü sadece dua edip tesbih çekerek içinde yaşayan babama hiç anlam verememiştim..
onun o halini gördükce ben daha çok ağlıyordum..sonra annem ilaçmı verilse acaba dedi benim için.babam hayır dedi ve beni arka odaya götürdü,
-bak kızım, ölüm Allah'ın emri..Bile yazdım adın ile adını dediği, bu alemi değil; alemleri senin için yarattım Ey Habibim dediği Peygamberimize, Allah (c.c) 63 sene ömür vermiş..senin deden 74 yasında, hiçbir sıkıntı çekmeden, torunları çocukları etrafındayken, Kelime-i Şehadet getirerek vefat etti..Söyleyebilecek tek şey var oda, Elhükmülillah..
babam bunları söyledi söylemesine de benim çocuk aklım bir türlü anlayamadı ölümün sıralısı ve hayırlısının ne demek olduğunu..
taaki genç yaşta, kötü bir hastalık sonrasında canımdan çok sevdiğim amcamı kaybedene kadar...
daha sonra yaşadıklarım, edindiğim tecrübeler, yılların verdiği olgunluk neyin ne olduğunu kafamda oturtmama yardımcı oldu..
Rabbim insallah bizlere sıralı ölümler göstersin, kaldıramayacağımız yüklerle bizleri imtahan etmesin..
Allah (c.c) tüm yakınlarımızın ruhlarını şaad etsin, onları Peygamber Efendimizin şefaatine nail eylesin..
Posted by: hanzade | 22/04/2005 at 14:05