Dedem ile Pazar Kahvaltısı
Şimdi fotoğrafa baktığımda çok basit görünen bu sofrayı yazmak da nedense aynı derecede zor geliyor bana. Tarifleri vermek, uykusuz bir gecenin sabahında 2 saatte 3-4 çeşit yapıp sofra hazırladığını anlatmak zor değil elbette ama sofrayı dedem (babamın babası) ve amcam için hazırladığımı düşündükçe yazı yazmayı bırakıp sadece dedemi düşünmek geliyor içimden.
İlerleyen yaşına rağmen hala espri yeteneğini yitirmemesi, hala Ayşe İkbal'i oyunlarıyla güldürebilmesi... İnsan yaşlanınca ben de dedem gibi olmak istiyorum diye ağlamamalı değil mi?
bugün yarın sabahki misafirler için pudüngli kek yaptım tek kelime ile harika harikasınız hatice hanım teşekürler...
Posted by: kumsal ak | 03/07/2010 at 20:58
Merhaba Hatice ne güzel... Evet bizde inşallah böyle güzel yaşlanırız. Ağlamayın dua edin Allah büyüklerimizi başımızdan eksik etmesin.
Ben de dede torun birlikteliğini keşke görebilseydim. İki dedem de vefat ettim. Ama Rabbime bin şükür büyük büyük babamız yaşıyor:)
Posted by: Fatma Betül | 03/07/2010 at 15:03
Cook sanslisin..bu guzel duyguøari
yasiyorsan...dedende cook sekermisss
Posted by: Mesude | 01/07/2010 at 02:15
bu arada ayşe ikbal kocaman olmuş maşallah hatice abla.eh darısı benim bebeğimin başına.
Posted by: mintininmutfağı | 30/06/2010 at 15:47
ahhh hatice abla.bana çocukluk yıllarımı anlattı dedenize olan sevginiz.minicik bir kız çocuğuyken köydeokula giderken,benim canım dedem her okula gelişinde muhakkak elinde bir okul gereciyle gelirdi.br bakardım elinde kalem var bir bakardım kokulu silgi.canım dedem çocukluğumda yolunu özlemle beklediğim tek insan...allahım uzun ömürler versin benim dedem de haytta.annemin babası
Posted by: mintininmutfağı | 30/06/2010 at 15:43
Hep annanenizden bahsederdiniz, ya da bazen annenizin babasından... Uzun zamandır takipçinizim, kaçırdığım bir ayrıntı yoksa dedenizden ilk defa bahsediyorsunuz. Allah hayırlı ömürler versin..
Posted by: simurg | 29/06/2010 at 20:44
Sitenizi hep beğeniyle takip ederim zaten. Bugünkü başlığınızı okuyunca için burkuldu, hüzünlendim..
Hele dede torun fotosunu görünce gözlerim buğulandı derken pıtır pıtır döküldüler bana sormadan...
Şükredin ve keyfini sürün , dede torun daha çok vakit geçirmeye çalışın derim.Sevgiyle kalın..
Posted by: Güzide Genç | 29/06/2010 at 18:19
Dedelerini paylaşan, ne kadar şükretmem gerektiğini hatırlatan herkese teşekkür ederim. Gerçekten önemli olan onlar hayatta iken merhamet ve vefamızı gösterebilmemiz. Dünyayı terk ettiklerinde de güzelliklerle ve rahmetle hatırlayabilmemiz...
Posted by: Hatice Özdemir Tülün | 29/06/2010 at 12:18
Sitenizi yakından takip ediyorum. Emeği geçen herkese teşekkür ediyorum, herkesin ellerine sağlık. Dedenizde çok sevimli görünüyor, ellerinden öpüyorum. Allah hepinize sağlıklı ömürler versin inşaallah. Hoşçakalın...
Posted by: yasemin | 29/06/2010 at 12:16
Haticecigim ne mutlu sana...bu keyfe varabiliyorsun...tadini cikar, sevgiler
Posted by: zehra | 29/06/2010 at 10:14
aslında düşüncelerimi aktaracak kadar net olamayabilirim.. ama duygulandım işte.. galiba artık ben bile olgunlaşıyorum..
büyüklerimize sağlıklı ve sıhhatli ömürler versin Allah..
Posted by: sümeyye | 28/06/2010 at 20:51
Bugunku yazınız benı cokkkk duygulandırdı gozlerım dolu dolu okudum,kısa ama cok anlamlı bı yazıydı.sıtenızı ablamın tavsıyesıyle yaklasık 2 senedır takıp edıyorum ama ılk defa yazıorm.faceımden sonra baktıgın tek sayfa.hergun;acaba bugun ne maceralar var dıerek acıyrm..ımrenılecek bı aıle hayatınız var.nası,kıme,neye borclusunz bılmek ısterım.tatıl notlarınızın 2.bolumunu en kısa zamanda beklıorz.Muhabbetle kalın...
Posted by: BURCU | 28/06/2010 at 17:42
selamlar,
acaba portakal ağacı rulo tavuk göğsünden sonra yeni tarif yazmış mıdır yeni bir yere gitmiş midir diye siteyi açıncaaa, gördüğüm başlık beni duygulandırdı. Allah iman kuvvet versin.Ben de dedelerimi hiç görmedim ama benim çocuklarım dedelerini babaanne ve anneannesini biliyorlar ve seviyorlar kızım 6 yaşında oğlum 3 ama ikisi de seviyor seviliyorlar. Bu da beni mutlu ediyor.kızıma yeni birşey alınca babaannesine göstermeyi seviyor.Evet yaş biraz daha ilerleyince artık hayat yaptıklarımızla yapamadıklarımızla bu deyip kemale erme noktası olunca artık yeni heyecan çocuklar torunlar daha başka seviliyor...
sağlıcakla...baya da uzun yazmışım gibi geldi. bir ara ben de size tarif göndermek istiyorum selametle...
Posted by: sultan | 28/06/2010 at 16:03
ailenizle birlikte yaptığınız bu kahvaltıları çok kıskanıyorum aileme nerdeyse 1000km uzakta yaşayan biri olarak ama hayranım size ve ailevi bağlantılarınıza gerçekten acaba bir gün bize de böyle şeyler nasip olurmu ki?
Posted by: kumsal ak | 28/06/2010 at 16:02
Sizi çok seviyorum hatice hanım......hayırla yaşayın..... Değişik yazı ve tariflerinizi bekliyoruz
Posted by: şule | 28/06/2010 at 15:38
HATİCE HANIM NE MUTLU SİZE SEVMEK VE SEVİLMEK O KADAR GÜZEL O KADAR KIYMETLİKİ BENİM DEDEM (BABAMIN BABASI) SENELERCE BİZİ İSTEMEDİ GİTTİĞİMİZ ZAMAN GÖRÜŞMEDİ BENİM DÜĞÜNÜMÜ ÇOCUĞUMU GÖREMEDİ (GÖRMEK İSTEMEDİ) VE GÖRMEDEN DE ÖLDÜ VE BEN ŞİMDİ BİR FATİHA OKURKEN İÇİM SIZLIYOR O KADAR ZOR Kİ SİZE ANLATAMAM DUYGULARIMI. BU GÜZEL KIYMETLİGÜNLERİNİZ HER ZAMAN SİZİNLE OLSUN İNŞALLAH.SELAM VE DUA İLE
Posted by: EDA SARIKAYA | 28/06/2010 at 15:28
Fotoğraflarımıza baktığımda,en güzellerinin,aile büyükleri ile iç içe,el ele,gönüle gönüle,derin,samimi ve sıcacık muhabbet anları olduğunu görüyorum..
Aramızda olmadıklarında bile,bizimleler aslında..
Dokunduğumuz eşyalarda,belki bir yağmur damlasında..
Bazen eğlenceli bir tekerlemede,bazen iki bisküvi arası lokum tadında,o özel ve nostaljik günlerde..
Benim pamuk dedelerim de göremedi,3 yaşına girecek olan,küçüğümüzü..Ne mutlu size , maşallah subhanallah :)
Rabbim evlatlarınızı bağışlasın gülüm, yuvanızda huzru ve bereketi artırsın..
Selametle kalınız..
Posted by: Pepela | 28/06/2010 at 15:12
Neguzel,sicacik huzur kokan bir manzara,bir kare.Allah dedenize hayirli,saglikli omurler versin Hatice..istedigin gibi agla bence,bende agliyorum oyle seylere ben biraz fazla sulu gozum gerci :) ama olsun...
Ağlamayı Bilmeyen Gözler Sevmeyide Bilmezler !
Posted by: Selma | 28/06/2010 at 14:48
Gözlerim doldu okurken, ben 2 dedesinin de gözbebeği ben, 2 dedecim de kendi kuzumu göremedi diye ağladım şimdi...Ne büyük şans Hatice Hanım, niye ağlıyorsunuz?Ne mutlu size...Allah nazarlardan saklasın...
Ne güzel bir fotoğraf, başlarında takkeleriyle kendi dedelerim geldi aklıma...
Sevgiler&hürmetler...
EG
Posted by: Ece Göksu | 28/06/2010 at 14:43
umarım Ayşe İkbal dedesiyle bol bol zaman geçirme fırsatı bulur, hele de böyle tatlı çocukla çocuk olabilen bir dedeyse
onlardan öğrenecek ne çok şeyi olduğunu düşünüyor insan
sevgiler
Posted by: mine | 28/06/2010 at 14:39
hatice hn keşke benim dedemde olsaydı hatta babamda olsaydıda bende onlarla vakit geçirseydim bu yaşadığınız günlerin kıymetini bilin dolu dolu yaşayın bence selamlar dedenize uzun ömürler
Posted by: aysun sertel | 28/06/2010 at 14:17
kaç çeşit zeytin var öyle :)
Posted by: AYHAN ÖZTÜRK | 28/06/2010 at 14:12
merhaba,
bende dedemle anneannemle babaannemle vakit gecirme sansina sahip oldum.simdi babam dahil hepsi allahin rahmetine kavustu.almanyadan türkiyeye gittigimiz o zamanlari cok özlüyorum. hep birlikteydik ben cocuktum.
ne güzel hatirlattin.
Posted by: n.d | 28/06/2010 at 14:09
Haticecim ne güzel Rabbim böyle güzellikleri nasipetmiş.Benimde yaşlıları görünce gözlerim dolar.Kıyamam onlara:(Allah dedeciğinin ömrünü hayırlı ve uzun etsin inş.
Posted by: aygül | 28/06/2010 at 14:08
ağlamalı hemde gök delinir ya öyle ağlamalı
Posted by: havva | 28/06/2010 at 14:04
Her gün ayrı bir heyecanla açmaktayım siteyi..Bugün dedenizi görünce daha da heyecanlandım. Rabbim ömrünü uzun ve bereketli eylesin. Ayşe ikbal'de dedesiyle daha nice güzel anılar yaşasın...
Posted by: ~Guli Rana~ | 28/06/2010 at 13:43
Yok,ağlama sen.
Sadece tadını çıkar canım.
Posted by: tülin | 28/06/2010 at 13:39
Tam aile büyüklerine yakisan sade klasik bir sofra olmus. Aglamak yerine dednizle paylasabildikleriniz icin sükredin derim size. Benim gibi dedelerini hic hatirlayamayan insanlar da var. Bütün güzellikler sizinle olsun. Sevgiler...
Posted by: nesrin | 28/06/2010 at 13:34
Allah sağlıklı uzun ömürler versin dedenize ve tüm ailenize de inşallah böyle güzel daha nice sofralar paylaşın onlarla ve bizimle...
Posted by: Ebru T. | 28/06/2010 at 13:17
detyalar yine çok güzel,peynir tabagına bayıldım.dedene dedelerimize Allah uzun ömür versin
Posted by: şuledemir | 28/06/2010 at 13:12
Rabbim hayirli ve saglikli omurler versin dedenize,dedenizi gorunce kendi dedem aklima geldi.ben dedemi 9 yil once kaybettim onun yerini bir daha hic birsey alamadi alamiyacakta onu o kadar cok ozledimki o guzel gulusunu,gozlerinin kenarlarindaki kirisikliligi,gozlerinin icindeki yorgunlugu herseyini cok ozledim.
Posted by: Fatma | 28/06/2010 at 13:06
sade, basit, ama harika bir masa....
aile büyükleri + doğayla iç içe...
insan daha ne isterki...
yaşadığımıza, bu anı bize yaşattığı için allah'a şükretmeliyiz...
bende dedemii görcem inşallahhh..ama taaaaaa ramazan bayramında...
ben istanbul'da o Bayburt'ta.. :(
anılarım depreşti :D
dedemi ösledimmmmmm.... :(
2 şey sormak istiyorummm.
1. masanın ortasındaki fesleğen mi???
2. peçetelerini nereden aldım ??? hahahha :D:D:D:
çok güsellerrrrrrrrrrrrrrr....
allah dedelerimize nice nice uzun seneler nasip etsin inşallahhhhh ;)
Posted by: mehtap aydın | 28/06/2010 at 13:02
S;a masadaki renkler,etrafta ki çiçekler hepsi de hos muhabbetlerin yapilacagi uzuuun bi pazar kahvaltisi için yeterli zaten...Rabbim buyuklerimizin kiymetini bilenlerden eylesin bizi!!
Posted by: sevda | 28/06/2010 at 13:00
Ağlamalı mı ağlamamalı mı bilmiyorum ama yaşlıları görünce hep ağlayacağım gelir.
Allah hayırlı, sağlıklı, uzun ömürler versin.
Posted by: Meliha | 28/06/2010 at 12:47
Ne mutlu sana Hatice hanim, benim hic boyle hatiralarim yok, sadece denizlerin actigi bir mesafenin bir acisi. Allah rahmet eylesin.
Senin deden ayni babam'a benziyor, bir insan baskasina ancak bu kadar benzer. Yemek tarifleriniz hepsi harika, cok tesekkur ederim.
Posted by: Zuhal | 28/06/2010 at 12:46