Kızım 2 yaşında iken ailemize bir bebek daha katılmasına hazır olup olmadığım konusunda ciddi endişelerim vardı. Çalışma düzenimi yeni yeni oturtmaya başlamış, kendimce çocuğunun manevi ihtiyaçlarına ancak yetebilen bir anneydim bana göre. Bu tabloya bir de minik bir bebek eklenirse her şey alt üst olacaktı. Sonradan bizi bizden daha iyi tanıyan, bu tablonun bir bebekle daha da güzelleşeceğini gösterdi. Ben 2 çocuğa yetemem diye söylendim durdum, şimdi ise oğlumu düşündükçe ona olan sevgimden dolayı sözlerim eksik, gözlerim dolu dolu kalıyorum...
Bana hayatının ilk yılında ismi gibi zorluklar karşısında dayanıklı olmayı, en kötü anında bile gülümseyip çevresindekilere de umudu aşılamayı öğreten bu minik adamın ilk yaşını kutlayıp onun için hayır dualarda bulunduk dün. Pasta için üç gün çabalayan Meryem teyzesinin, babaannesinin, anneannesinin, Ayşe teyzesinin, Leyla teyzesinin, Özlem yengesinin, Feyza ve Sare ablalarının ve pastada son anda yer vermemiz gerektiğini fark ettiğimiz Ayşe İkbal ablasının eşliğinde çok güzel bir anı yaşadık sayesinde.
Menümüz:
Karnabahar Salatası
Mantarlı-patatesli börek
Armutlu Salata
Kırmızı Lahana Salatası
Peynirli Poğaça
Puf Pastası (yiyenler "önce bunun tarifini yaz!" diye ısrar ettiler, inşallah bununla başlayacağım tarifleri vermeye...)
Son Yorumlar