« 2011'in İkinci İftar Daveti & Abant Çorbası | Main | Portakal Ağacı 8 yaşında! »

11/08/2011

Comments

Gül

Merhaba, çok yakından olmasa da arada beğenerek okuyorum sizi.Hep aklımdan geçeni farketmiş olmanız hoşuma gitti. Aile ve yakınlarınızla çook çeşitli menülerden oluşan sofranız bana hep sizin duyarlığınızla çelişen israf gibi gelmişti. O masadaki yiyecek yoğunluğu ve çoğunluğu nasıl tüketilir, onca boş sofralar varken sergilenir gibi şeyler düşünürdüm.. böyle şeyler işte.. Kusura bakmayın ne olur.

Memnune

Bazı yorumlara cok şaşırdım insan cocuğuna nasıl böyle davranabilir diye oldukça düşündüm bakışlar dizginleri ele gecirmekler vesaire neler neler yazık o cocuklara neyse... Bende mutlaka Adem Güneş in kitaplarını özellikle Çocukluk Sırrını tavsiye ediyorum...
Birde bu cocuğa ne oldu hic böyle yapmazdi dedikleri anda nazar duası fatiha ihlas ayet'el kursi nas ve felak tavsiye ediyorum benim çocuklarımda cok ise yarıyor o esnada hem siz hemde cocukların nasıl sakinlestigini göreceksiniz olmadı kendinize sabır dusi okuyun cocuk cocuktur is bizde bitiryor cocuk annenin aynasidir bunu unutmayın cocuğunuza bakın kendinizi görün...

ayfer aslın

Merhaba, öncelikle sitenize bayıldığımı belirtmek istiyorum. Hazırladığınız her sofra benim için bi sanat eseri. Ellerinize, gönlünüze sağlık. 32 yaşındayım. 4.5 yaşında bi kızım var ve 4 aylık hamileyim. Allah nasip ederse ikinci kez anne olucam. Kitabınızın yakında çıkacak olmasına çok sevindim. Umarım çekilişi kazanacak şanslı kişi olurum. Kitabınıza sahip olursam şayet, kitabınız mutfağımda en değerli şey olucak nasipse. Allaha emanet olun. Sevgiyel kalın.:)

zeynep usta

Merhaba Hatice...
Benim oğlum 5 yaşında... Tüm çocuklar gibi oda topluma girince kendisini şaşıranlardan...
Yemek problemim genellikle hiç olmadı... Bebekliğinden beri aynı masaya oturuyoruz.. Asla peşinde tabakla gezen bir anne olmadım.. Gittiğim yerlerde sıkıntı çekmiyim diye hep masaya alıştırdım.. Ama yinede gitmeden önce güzelce karnını doyurdum..
En sevdiği oyuncakları çantası ile yanına almasına izin verdim. Ama genede sorun çıkmadı değil... Ama sürekli yapma diyip sıkmıyorum onu üzerine gittikçe o daha çok yapıyor çünkü kalabalıkta farkedilip dikkat çekmek istiyor... Göz teması kuruyorum.. Onu dinliyor ve dikkate alıyorum..

ceyhan öğren eciş

duygularınız çok samimi ve güzel olduğunun farkındayım. Ama bir kadın olarak hayallerinizin peşini bırakmayıp istikrarlı bir şekilde "portakal ağacı"nın yaşamasını sağlamanıza gıpta ile bakıyorum. hayatta her zaman şükrediyorum ama çoğu zaman hayallerimiz için olmayacağı düşüncesiyle vazgeçtiğimiz çok olmuştur. kalbimizin bir taraflarında gerçekleştiremediğimiz hayallerin kırıntıları kalmıştır.Bu nedenle ;hayalleri için çalışarak didinerek bu kadar güzel, samimi,paylaşımcılığın olduğu bir yemek bloğunu yürütmek benim için değerli.... başarıların daim oldun inşaallah allahın emeğimizin karşılığını her zaman göstermesi dileğiyle....hayatında mutluluklar....

özlem pamir yurtseven

Sevgili Hatice
Benim kızım artık büyüdü 10 yaşında ....Ama gerek annelik deneyimlerim gerekse mesleki deneyimim( psikoloji mezunuyum ve ilköğretim okulunda psikolojik danışman olarak çalışıyorum) nedeniyle bende katkıda bulunmak isterim.Ben kızımla çok resmi olan ve çocuk için uygun olmadığını düşündüğüm ortamlar haricinde mümkün olduğunca çok yere gittim. Sizin gibi rahatsız ve tedirgin olduğum anlar oldu ama zamanla hemde çok küçük yaşlardan itibaren her yerde (oteller,uçak,seyahat,yemek davetleri, düğün, mevlüt vb...)müthiş rahat eder olduk
Çocuklar bizim küçük modellerimiz.. görerek,inceleyerek,işiterek öğreniyorlar. Şüphesiz bizleri bu aşamalarda zorlasalarda zamanla sizinle katıldıkları her ortama büyük bir uyumla sağladıklarını göreceksiniz. Ama çocuk olduklarını,çabuk sıkıldıklarını ve küçücük boylarıyla( göz hizalarını düşünün )çevreyi ne kadar karmaşık ve karıştırılası algıladıklarını unutmamak lazım.Bu nedenle orgtanize olup bu ziyaretlerde oyalanacakları oyuncak,resim,imkan varsa izleyebilecekleri dvd vb.ile bu süreyi daha kolay atlatacaksıız :=)Bu konuda çok yaratıcı olduğunuzu zaten biliyorum.
Sevgiyle kalın.....

Unutmadan iftar sofralarınızı sade tutmak konusunda bana yardımcı oldunuz bu nedenle teşekkür etmek isterim. Bizde kalabalık bir aileyiz ve iftarları hatta zaman zaman sahurlarıda beraber yaparız. çok keyif aldığımız bu sofralar haliyle çok zengin oluyordu. Bu defa yazınızı okuyunca bunu ailemle paylaştım, herkes destek oldu,ortak oldu....Ailece bu düzenleme ile ihtiyacı olan darda olan kişilere de yardımcı olmak fırsatı doğdu.İnşallah tüm ibadetlerimiz, dualarımız ve yardımlarımız kabul olur.

merve

çocuk sahibi olmak...keşke...1 tane bile olsaydı yeterdi..allah herkesin çocuğunu bağaşlasın..sizi hergün takip ediyor ve çok seviyorum.muhteşem tariflerinizle ben sadece eşime yemek yapabiliyorum.allah verir bi çocoğum olursa ona da yedirmek istiyorum..

gülşen

kızım 2,5 yaşında ve bende heryere onunla gitmeyi çok seviyorum..yanımızda ilgisini çekeceği oyuncağı olsa dahi evi keşfetmek onun için daha ilgi çekici geliyor her zaman..birlikte keşfediyoruz usulü ile...sevdiğimiz insanlarla birlikte olduğumuz için saolsunlar anlayışla karşılıyorlar..ve bence eşler çok önemli bu hususta..iftarlarda mesela orucumu açıp çabucak çorbamı içiyorum ve kızımın yemeğini alıp besliyorum bu arada..hem kızım yemek yemekle meşgul olduğu için sofradakilerinde yemesine ve konuşmasına müsade ediyor hemde bu sürede sofrada eşimin benden görevi devralması için yemeğini bitirme süresi doluyor..hasılı zor olan bir görev inşallah başarılı ve çocuğumun güzel hatırlayacağı dönemler olsun..

ebru

merhaba,
blogunuzun siki bir takipçisiyim, çok hos, tesekkurler.
bir tek çocugum var daha kolay oluyordur muhakkak. bir yerlere giderken 1 yasindan itibaren (su anda 4 yasinda, oglan) buyuklerden once yemegini yedirdim hep. biz yemekteykende, beni gorebilecegi bir yerlere yerlestirip onu uzun uzun oyalayan oyuncaklarini onune koymayi ihmal etmedim. genelde bizi pek rahatsiz etmedi... tabii kuçukken konsantre kalma suresi kisa oluyor, 20-30 dakikada bir kucagima alip biraz ilgilenip tekrardan koyardim kosesine, çok kalabalik degilse çok gurultu yoksa asla hinzirlik yapmazdi, yapmazda...
sevgiler ve ellerinize agziniza saglik.

Binnur

bir gün siz de çocuklarınız büyümüş, rahatlamış olacaksınız ve evinize gelen küçük çocuklu misafirlerinizi rahatlatmak için nasıl çaba sarfedeceksiniz. Eski günlerinizi hatırladıkça neden çocuklarınıza seslerini çıkartmamaları, başkalarını rahatsız etmemeleri için baskı yaptığınıza pişman olacaksınız. Onlar çocuk, çocukluklarını yapmadan nasıl çocuk olurlar. Gözetiminiz altında tabii ki görmezden gelmeden bırakın içlerinden geldiği gibi davransınlar. Bir daha kimin şansı var ki çocuk olmak için.....

fethiyenur

Merhaba..Aslında haklısınız..Aşağı yukarı yaşıt sayılan çocuklarımız var..Kızınızdan 1 yaş küçük oğlum ve oğlunuzla yaşıt yine bir oğlum..Gerçekten iftara gitmek çok zor onlarla ama davet eden kişiler sonuçta biliyor ve çocuklarla beraber bizi davet ediyor..Onlar çocuk ve daha çok küçük...Davete icabet sünnet..Hele çocuklarla daha bir sevaptır inş..Çünkü biliyorsunuz ezan okunuyor ve herkesin karnı doyarken siz sadece orucunuzu açmış oluyorsunuz..Yemeklerin tadına bile bakamıyorsunuz çocuklara yedirmekten ve onların yaramazlıklarını(Bize göre yaramazlık onlara göre ruhun bedene sığamayıp taşması..)örtmeye çalışmaktan...Bence çok güzel..Bırakın dalı ve çocuklarla geçirdiğiniz bidaha yaşayamayacağımız 2011 ramazanı yaşayalım..Sevgiyle kalın...

ÜMRAN

Sen çocuk olmadın mı Hatice?......
Annene bi sor bakalım o ne yapıyormuş 3 çocukla...
Bazı şeyleri akışına bırakırsan daha rahat edersin.

Sevgiler

zeynep

S.A.aslında evet herkez aynı şeyleri düşünüp aynı şeyleri yapıyor.Zaten bir evin içinde çocuğa sunacağımız şeyler tabiki kısıtlı ve aynı..bu yüzden hep bahçeli bie evm olsun istiyorum:)benim gittiğim yerlerde problemim olmuyor çünkü çok kalabalık bir aileyiz ve neredeyse her ailenin 1 yada 2 çocuğu var.Bana gelen misafirlerim de çok rahat ettiklerini söylerler.evim de kırılıp dökülecek hiç süs eşyam yoktur.Açıkçası pekte önem vermem öyle şeye..Ama bazı yabancıyerlerde eğer yaşlı insanlar varsa gitmiyorum.Çünkü kendi babamdam bliyorum çocuklara çok fazla karışır ve neredeyse eli oynarken neden hemde konuşuyor diyecek durumda yani:(kendi annemde rahat edemem bu yüzden.bu yüzden pek gitmem babam varken.babamın kızması sorun deil öyle oldunu sanmayın ama çokta alıngandır eğer o kızdığında bende kızmazsam kızıma annende hiç laf ettirmiyoki der.yani zor işler tabi sabır lazımmmmm..........

ebru

merhaba,
çocuklu davetlerde davetli anne-babanın sorumlulukları bir kenara, benim (henüz çocuksuz bir ev sahibi olarak) böyle durumlarda yapmaya çalıştıklarım şunlar:
- Genel olarak bir kere çocuğu dışlamadan ona, ortamın bir parçası olduğunu hissetirmeye çalışırım. sonuçta ben de bir yere götürülüp orda bir kenara oturtulup kale alınmamayı istemezdim.
- market alışverişinde çocuğa yemek sonrası için eğlenceli bir tatlı ödülü, yada eğlenceli ve oyalayıcı ufak bir oyuncak alırım (haribo mix, play doh hamurları mesela).
- ufaktır çocuktur ne anlar demeden çocuğa da küçük tabak ve çatal bıçaklarla servis açarım. böylece hem anne yemeğini rahat yer, hem çocuk severek ve en önemlisi kendi başına yer.
- çocuğa yemek güzelmiymiş bir daha istermisin diye sorarım, bak bunu senin için yaptım gibi şeyler söyleyerek onunla da sohbet ederim
- ona da görevler veririm, sofraya taşıyabileceği şeyleri taşıtırım
- tabi bütün ipler koparsa son çare eşimin sert bir bakış fırlatıp otur bakalım sen çabuk yerine diye korkutması da faydalı olmuyor değil :)

sevgiler
ebru

Şeyma

Şu bir gerçek ki çocuğa tahammül etmek her kişinin harcı değil.sabırlı insan çok az..aşırı hareketli çocuğuna da usulen şöyle bir dur çocuğum deyip kenara çekilen anneyi de sabırlı değil,ilgisiz olarak nitelendiriyorum ben..ev sahibi nezaket gösterip davet etmiş,gel de evimi mahvet dememiş.çocuk tabii ki çocuk ama şu bir gerçek ki bazı çocuk hırçın oluyor.sırf ilgi çekmek için ortalığı hallaç pamuğu gibi atıyor.benim çocuğum da böyle bir çocuksa eğer,ya gireceğim ortama dikkat eder samimiyetim derecesinde katılırım,ya da gözüm ona farkettirmeden sürekli üzerinde olur.ev sahibi nezaketinin bedelini kırılıp dökülen eşyalarıyla ödememli öyle değil mi?tüm bunların dışında başka çocukların da olduğu gezme ortamları bizim çocuklarımıza da iyi gelir diye düşünüyorum.ben severdim annemle gezmelere gitmeyi mesela.durduk yerde arkadaş kazanmış olurdum:)

Ozgurce

Merhaba,

Geçtiğimiz hafta ben de bu konuyu düşünmüştüm. Benim yaş grubumdaki arkadaşlarımın tamamı küçük çocuklu ve bu aileleri çok sevmeme rağmen çocuklarla o davet pek zevkli olmuyor.

Bunun için bir çözüm önerisi de getirdim kendimce. Şöyle ki; bu misafirlerimi topluca dışarıda ağırlamak. Bu beş yıldızlı hotelin restaurantı da olabilir yaz sıcaklarında bir masa atacağınız açıkhava mekanı da. Çocuklar dört duvar arasında daha bir huzursuz oluyor biraraya gelince ancak farklı bir ortam onları daha sakin tutacaktır.

mazes

evde anlaşma yapardık,sofrada gözlerine bakardım,sözümden çıkan olursa ceza olarak bir yere götürmezdim .cuma günleri abur cubur günü yapardık.alışverişe giderken sadece tek bir şey alma hakları vardı,şimdi o günleri özlüyorlar,çocağa patron kim göstermen lazım.benimkiler şimdi -büyük kız eylülde goreve başlıyoru-tarih öretmeni.küçük kız inşallah kpss girer ve geografiya öretmeni olacak .


sert olacak'sın,çocukların iyğiliği için .

FatmaÖzdemir

isin acikcasi beni davet eden arkadaslarim dostlarim cocugumdan bihaber insanlar degiller, dolayisi ile bunu bile bile davet ederler. cocuklar ne bir kol cantasi kadar sessiz ve gereksiz nede bir pimi cekilmis bomba kadar tehlikeli. eger evinin batmasindan lekelenmesinden korkuyorsa bir insan cocuksuz insanida cagirmasin, hatta kendide evinde yasamasin. Hayat olan heryer yasam alani olan heryer kirlenebilir,bu o evde yasayan insanlarin yasadiklarinin bir belirtisidir. temizlik yapmaktan veya evin kirlenmesinden, dagilip dökülmesinden korkmayalim bence bu kadar. Eger böyle bir korkumuz var ise bu durumda zaten cocuklu ailelerle arkadasligini sürdüremezsin. bir iki arkadasin yazdiklarindan anladigim kadari ile, aileler sabretsinler cocuklari büyüyünce gezmelere devam etsinler diye bir sey cikiyo ortaya, pardon ama bu nasil bir anlayistir? ben bir cocuk dünyaya getirdim diye asosyallesicekmiyim? cok sacma bence. Biz hem kültür hemde dinimiz geregi misafiri ve kalabaligi seven insanlariz. benim 2,5 yasindan bir kizim var, ve her yerede gidiyorum onunla, dügünede mevlüdede, aile toplantilarinada tatilede arkadaslarimada - heryere- banada hem cocuklu hem cocuksuz bir cok arkadasim geliyor. elbetteki cocuksuz günlerimizdeki gibi sessiz ve sakin gecmiyor hicbir gezintimiz, ama benim evladim robot degilki sessiz moduna alayim?!? sevgilerimle

serra

Hatice merhaba,

Sessizce bir adım arkandn geliyorum. Benim de senin gibi araları yalnızca 3 yaş olan 2 çiçeğim var. Dedim ya bir adım arkandan geliyorum diye; haziran başı oğlum 4 yaşını kızım 1 yaşını bitirdi. Ben bu tür davetlere eğer mümkünse çocukları anneme postalayarak gidiyorum. Eğer götürüyorsam, mutlaka yemek saatinden önce çocukları doyuruyorum, hatta bazen o işi evde hallediyorum. Ve de yanımda çok sevdikleri/sevebilecekleri ama uzun süredir oynamadıkları oyuncaklar götürüyorum. Bu onları baya bir oyalıyor. Son çarem ise çizgifilm. Hatta gittiğimiz evde disney junior varsa, baya bir rahat ediyorum. Ama zor tabi. Dört dörtlük bir yemek pek mümkün olmuyor:(

muge

7 yasinda ve 6 aylik iki kizim var. Buyuk kizim cok sakin ve uyumludur, bebekliginden beri kimsenin evinde ne yaramazligi ne de tahribati vardir. belki de bu yuzden cocuklu olmama ragmen evimize gelen cocuklarin verdigi zararlari pek hos karsilamiyorum. koltugumun renkli kalemlerle boyanmasi, ojenin kizimin kumas sandalyesine ve yere yapisik haliya dokulmesi gibi.

Misafirlige gideceginiz gun oglen uykularini tam olarak almalari cok onemli. kendi kendine beslenemeyecek yastaki cocugunuzu siz yemege oturmadan once doyurmak, cok sevdigi ve iyi odaklandigi tasinabilecek ebattaki oyuncagini yaniniza almak da biraz yardim edebilir.

Daha buyuk cocuklar icin, misafirlige gitmeden once limitlerinizi evde belirleyip konusarak hazirlikli gidebilirsiniz.

umarim butun davetleriniz sorunsuz gecer.

nesrin

Merhaba,
Çocuksuz oluşuma sevineyim mi üzüleyim mi bilemedim :)
Ben ev sahiplerine bu konuda daha çok iş düştüğü kanısındayım. Çocuklar için renkli, mini mini yemekler hazırlamalılar. Sonuçta onlar da misafir değil mi? Büyükler için o kadar şaşalı yemekler yapılıyorsa, minikleri de düşünmek gerekir. Bir de yardımcı olabilir diye düşündüğüm bir aktivite buldum az önce; paylaşmak istedim. Siz yemek yerken çocukları oldukça oyalayacağı kanaatindeyim.
http://chasingcheerios.blogspot.com/2011/08/excavating-toys-from-ice.html

yücel

Hatice Hanım mutlaka sizinde takip ettiğiniz bloglar vardır eğersıkı takipçiyseniz her gün mutlaka bakıyorsunuz ama o gün için birşey yazılmamışsa fena halde canınız sıkılıyor tıpkı arayıpta ulaşamadığınız bir dost gibi biliyorum çocuklarla mutlaka zordur ama tarif şart değil bir merhaba deseniz yeter....

Aynur

Hatice Hn. merhaba
Yaklaşık 5-6 yıldır sizi takip ediyorum. Tariflerinizi çok beğeniyorum ama hiç yorum yapmamıştım şimdiye kadar. Yapılan yorumları okuduğum zaman benimde bir katkım olur diye umarak yazayım dedim. Oğlum 13 yaşında artık problemimiz yok dersem inanmayın çünkü çocuk kaç yaşında olursa olsun keyfi yoksa sizinde keyfinizi kaçırmaktan hiç çekinmez. Eşimle hiçbir zaman (sigara içilen yetişkinler için olan davetler dışında) çocuğumuzu bırakıp bir yere gitmedik ailemiz 3 kişilikti her yere de öyle gittik. İçtenlikle söyleyebileceğim tek şey hiçbir zaman planladığım gibi olmadı. Sıkılıp aksilik yapacak diye korktuğum yerlerde ağırbaşlı bir şekilde sohbete katılıp bütün masayı avucunun içine aldığı zamanlarda oldu, arkadaşı var oyalanır dediğim ama bütün iftar boyunca 45 dk. ara vermeden çığlık atarak ağladığıda oldu. Tek yaptığımız sabretmek birde aç ve uykusuz olmamasını sağlamaktı o kadar. Çocuklar rol yapmayı bilmiyorlar büyüdükçe öğreniyoruz maskeler takmayı. Bir çocuk mutsuz sa bunu ifade eder biz ufak bir gülümseme ile etrafı kandırırız. Dürüstlüğünden dolayı cezalandırmadım hiçbir zaman. Öğrendiğim şeyde plan yapmamak sadece umut etmek oldu.

Tuba

Hatice Hanim,

Cocuk sahibi, duyarli anne babalarin ortak sorunu bu galiba. Biz 4 yasindaki kizimizi hep mesgul etmeye calisiyoruz. Mutlaka yanimizda boya kalemi, boyama kitabi ve cok sevdigi birkac oyuncagi goturuyoruz. Hatta cantasini kendisinin hazirlamasini tesvik ediyoruz. Genellikle disarda yenen yemeklerde ve ev gezmelerinde bu yeterli oluyor. Fakat uzun ucak yolculuklari sozkonusu oldugunda mutlaka yeni birkac oyuncak aliyoruz ve en son care olarak da DVD seyrettiriyoruz. Ikinci bebek henuz kucuk oldugundan simdiye kadar kolaydi ama cok yakinda sizin bahsettiginiz turde zorluklarla daha cok karsi karsiya kalacagiz galiba.

müjgan

hatice hanım paylaşımlarınızı çok beğeniyorum herşey için teşekkürderiz....

dilek

merhaba hatice benimde iki kizim var ve buyuk kizim 6 yasinda cok hareketli o yuzden bu sekilde gittigim davetlere ona kucuk bisey alarak gidiyorum mesela resimdefteri ve kalem yada kucuk bi oyun orada dalip oynayabilecegi birsey yada onceden kaldirdigim ve ozledigi bi oyuncagi varsa onu cikarip beraber goturuyoruz yada bikac toka bile olabilir bebeginin birini alip onun saclarina takiyo boylece gittigim yerde epey bi zaman bu onu oyaliyo buda benim yontemim ama ise yariyo :))

emine

selam hatice hanım,

benimde 7 ve 2,5 yaşlarında iki oğlum var.oldukça hareketliler.iki tane olunca durum 2 kat daha zorlaşıyor tabiki.ben misafirliğe gidince duruma göre hareket etmeyi tercih ediyorum.eğer kalabalık bir ortam olacaksa babaannelerine bırakıyorum.hem katıldığım ortamdan gerilmeden mutlu bir şekilde ayrılmış bulunuyorum.hem çocuklar içinde daha iyi oluyor bence.misafirliğe çocuklarla gidersem ayrıca sevdiği oyuncağını yanına almak iyi fikir.bende bunu hep yapıyorum.ayrıca yemek yedirip götürülmesi taraftarıyım.çünkü benim çocuklarım seçiçiler yemek konusunda hem aç kalmıyolar hemde yedirme telaşı olmuyor.
şimdiden size sorunsuz bir iftar yemeği diliyorum

eylül

Öncelikle hayırlı Ramazanlar,
Davetlere çocuk götürülmemesine, çocuğu bir eşya gibi birilerine bırakmaya karşıyım.Hele de çalışan bir anneyseniz ve gün içinde çocuğunuzdan zaten ayrı kalıyorsanız. Mecburiyet olmadıkça çocuğunuzu anneniz dahi olsa kimseye bırakmamalısınız bence.
Tabii ki gittiğiniz yerde"Saldım çayıra mevlam kayıra!" moduna geçmemek şartıyla :)

emel

benimde iki kızım var. ilk kızımda çok yoğun çalıştığım için fazla vakit geçirememiştim 2 yaşına kadar. sonra işten ayrıldım. o zamandan beri kızımı bir yere bırakmadım heleki misafirliğe gitmek için asla. 2.kızım oldu onuda bırakmam sözkonusu dahi olamaz. öbüründe acısını çok çektim hemen büyüyüveriyorlar. anlamıyorsun. o yüzden ben gidiyorum iftara çağrılan yerlere çokta rahatım. herhalde ben rahat olduğum için kızlarımda bir problem yaşamıyorum. hele küçük kızım 4 aylıkken bir iş toplantısına katıldım. toplantı bitene kadar uyudu. ben rahattım çünkü ucunda ölüm yokki durmazsa kalkıcaktım bu kadar basit. sizde böyle düşünün. rahat olun. birtek sizin çocuğunuzmu allahaşkına!

HIRSIZ-POLIS

bizim ailemizde de bolca kucuk cocuk var, ve davetlerde evde birakmak diye birsey sozkonusu bile degil cunku ev sahibinden azar isitmek var isin ucunda. Cocuklar bas agritan yaratiklar oalrak degilde, eve nese katan, herkesin sevdigi sevimli sirinler olarak gorulur. Bence normal olani da budur. Yalniz bazi cocuklar varki sinir nedir bilmiyor, gidilen eve zarar verme derecesinde yaramazliklar yapiyorlar, onlar ayri bir kategori bence ve burda sorun cocuklardan ziyade anne-baba. Bu durumda sadece cocuklari degil, o anne babayi da evde birakmak daha dogru olur :-))

Burcu

Merhabalar Haticecim, Cok hunerli bir asci ve ayni zamanda cok bilincli bir anne oldugunuza eminim. Benim de hem 2-5 ve 8 yaslarinda uc kucuk cocuk annesi hemde cocuk gelisimi egitimi almis bir kisi olarak sizlere -kendimin herzaman uyguladigi-minik birkac tavsiyem olacak; Ilk olarak cocuklari yemekli misafirlige giderken daima karinlarini onceden doyurarak gitmek..Yanimiza onlarin en sevdigi aktivitelerden alip(boyama,yapboz gibi)canlarinin sikilmasina bir nebze engel olmak.. Ve birde ufakliklarin daha once oynamadigi yeni bir oyuncaklada birsure sessiz ve mutlu bir sekilde oynamaya hic itirazlari olmuyor....Muhabbetle

seda

Hatice hanim bence bu konuda her iki tarafa da bazi gorevler dusuyor.Oncelikle ev sahibi seviyor ki sizi ve ailenizi evine davet ediyor o zaman kendine gore bir takim planlar yapmali cocuklarin ve dolayisiyla annelerin rahat etmesi adina ha olur ya ters bir durum olur onuda anlayisla karsilamasi gerekir cunku adi ustunde cocuk ve o ev sahibi olbildigince anneyi rahatlatici tavir takinmali.Anneye dusen gorev ise cocuklariyla ilgilenmek her insan gibi annenin de arkadaslariyla hasbihal etmeye ve yemegini rahatca yemeye ihtiyaci var ama anneliginde zor yanlari bunlar iste..arkadaslar cok guzel onerilerden bahsettmis zaten bence bunlar dan bir veye bir kaci yaplabilir ama ozellikle ramazan ayi icerisindeki davetlerde cocuklarimizin da bizimle o anlari yasamasi gerekiyor diye dusunuyorum.Hayirli ramazanlar..

selda

özellikle son yorumları okuyunca inanamadım...ben biyolojik çocuğu olmayan ama bir meleğin koruyucu annesi iki meleğin de gönüllü annesiyim...zaten koruyucu ailesi olduğum kızım benimle heryere geliyor..diğer ablaları da hafta sonları bize katılıyor..heryere onlarla gidiyorum...onlar varsa ben varım..bir müddet sonra rahat hissetmediğim ortamlara bir daha ne onlarla ne onlarsız gitmiyorum çünkü çocuğa muhabbeti ve sabrı olmayan insanların bana ne kadar muhabbeti olabilir...kontrollü olmaya tabiki çalışırım ama onlar çocuk...herşeylerine ölçüler nisbetinde eyvallah...yıllarca çocuksuz ve süslü püslü bir evde yaşadım ama gelen arkadaşlarımın çocukları evi altüst etseler beni rahatsız etmezdi...ne olur bir gece de onlar için uyumaz toplarsınız ortalığı..ne bir çocuktan kıymetli olabilir ki??? lütfen çocuklarınızın ve sizin rahat edemeyeceğiniz ortamlardan uzak durun..hiç kimse çocuğunuzdan kıymetli değil...benim çocuklarımdan kıymetli değiller bunu biliyorum...

rabia

selam hatice hanım
bu konudan bahsetmenize çok mutlu oldum.bizim de 5-4-1 yaşlarında üç çocuğumuz var.ve çoğunlukla gittiğimiz yere çocuklarımızla gidiyoruz.böyle davranmamızın temel sebebi de eşim:)ona göre insan evlatlarını gittiği yere götürmeyip ne yapacak.hayat onlarla güzel.zaten bir kaç sene sonra istesekte gelmeyecekler.gittiğimiz yerlerde de bu düşünceesinin arkasında durup çocuklarla ilgilendiği,hatta ordaki davetlilerden ziyade çocuklarla konuştuğu için mesele olmuyor:)ben de baştan sizin gibi sıklıyordum ama zamanla o kadar abartılacak bir şey olmadığını anladım.sonuçta onlar tek başına dışarıya gidemeyeceklerine göre aile olarak bizim onları götürmemiz gerekiyor.son olarak geçenlerde bahsettiğiniz gibi bir davete gittik.bizden başka hiç kimsenin çocuğu yoktu ve gerçekten çok güzel bir akşamdı.sanırım kendilerini böyle zamanlarda daha özel ve büyümüş gibi hissediyorlar.(eşim haklıymış:)

dilek aydemir

slm hatice hanım.benimde etrafımdaki arkadaşlarımın enaz iki çocukları var.ben evli değilim.bana gelecekleri zaman çocuklarını getirmezlerse çok üzülüyorum.on kişilik samimi bir grubuz.özellikle kışın haftada bir toplanıyoruz.çok kalabalık oluyoruz ama inanın öylesi daha güzel.kırılanda oluyor dökülende ama kimsenin kalbi kırılmasın daha mühim.
bence küçük çocuklar evin bereketini arttırıyor.sevdiklerinizi bundan mahrum etmeyin.

öznur

Merhaba benim üc kizim var 8,5 ve 3. Davetlere mutlaka gidiyoruz, evde biraz atistirmalarina izin veriyorum. Her yemegi yemiyorlar oyuncak , boya yapabilmeleri icin kagit, kuru kalem ve büyük kizim kitap aliyor.Birde evde onlardan rica ediyorum uslu ve kibar davranmalari icin.Eger dagittiklari birseyler varsa mutlaka beraber topluyoruz. Cocuklar var diye davete gitmemek cok yanlis, ne zaman insan icine cikmayi ögrenecekler yoksa...

Selamlar

Zeynep

Hatice cim eminim sen bunlarında üstesinden başarıyla geleceksin.Dualarım seninle...

emel

haticecim, ben de çok istiyorum dörtbuçuk yaşındak keremimin bu ortamları sorunsuz atlatmasını ancak tabi ki her zaman mümkün olmuyor. bazen yemekten önce keremi doyurup, biz yemek yerken oyalanacak başka bişey veriyorum eline, yemek sırasında en azından hem benim için hem ev sahibi için sorun olmuyor. Ama bence biz ne kadar stres yapıp uyarırsak çocuklar o kadar huzursuz oluyor ve sırf bu yüzden de onları bu sosyal ortamdan tecrit etmek de mantıklı değil. hep anlatırlar ya yabancıarın çocuklarına verdiği yemek ve uyku düzenini, bence bu konuda biraz örnek alabiliriz. yurt dışında iki üç çocuklu, bebekli aileleri restoran ve kafelerde görmek çok sıradan. çocukları ve kendimizi strese sokmadan bu ortamlarda ne kadar çok bulundurursak bence yavaş yavaş alışırlar.

asiye

merhaba...yorumları okudum ama ..nerdeyse hepsi aynı öneriler...bence ev sahibi rahat olacak önce...eğer kalabalık çocuk olacaksa evde onları rahatsız edecek herşeyi topluyorum ortalıktan...ev şık durmasa bile:)...bırakma konusunda ise derdimi kafamda taşımaktansa yanımda taşırım diye düşünüyorum..1 ve 3 yaşında iki çocukla gezmek zor olsada...ev sahibi sizi çağırıyosa bu durumuda hesab etmiştir zaten...

nuran

slm...bence goturulmeli cocuklar..neden bu kdar sorun ediyorsunuz...bir arada pylasiln bir zamani robot gibi sessiz hareketsizmi gecirmek daha uygun..lutfen bu konuda biraz daha sakin olun:)cocugun ne oldugunu hepimiz iyi biliyoruz...bugunlerin tadi tuzu olarak gorun ..sevgiler...

sümeyra

Selamun Aleykum,benimde 3 çocuğum var hemde birer buçuk yaş araları.Aslında uslu sakin sessiz çocukluk geçirdiler,buna rağmen biryere gidince büyük kızımı bi ağlama krizi tutuyordu peşinden diğerleride feryat figana başlarlardı.Böylelikle ben gittiğim hiçbir yerden bir tat almadığım gibi ev sahibi de bizi nasıl rahat ettireceğini şaşırıyordu. Yanımızda ne anneanne ne babaanne nede hala dayı teyze amca var ben de çocuklarla gezmeye ara verir,yanımıza anneanne gelince çocukları ona bırakır ziyaret etmem gereken eş dostu ziyaret ederdim. Şimdi büyüdüler:) bizimle gezmiyorlar, ama gerektiği kadar sosyaller ve nerde nasıl davranacaklarını biliyorlar. Ben şahsen şöyle düşünüyorum insanı rahatsız eden çocukların hareketliliği değil,onlar çocuk robot değil ve bizim gibi davranmasını bekleyemeyiz çocuklardan.Asıl sorun annelerin gamsızlığı ve rahatlığı. Çocuğunu yok özgüvenli yok sosyal yetiştirecem diye serbest bırakmaları. Ben sizin Hatice hanım böyle bir anne olmadığınızı düşündüğüm için aslında kimseye rahatsızlık vermezsiniz. Ama çocuklar kalabalık bir ortamda anneden çok ilgi bekliyor birden annenin üstüne düşüyor,kendiniz nasıl rahat edecekseniz öyle davranın bence. Çocuk yetiştirmek yemek tarifine benzemiyor ki,her çocuğun huyu ayrı,her ailenin kuralları farklı. :) herkes birbirine sabır ve saygıyla muamelede bulunursa ne ev sahibi nede misafir rahatsız olur. Çocuğunuz nasıl mutlu olursa öyle davranın çok çabuk büyüyorlar ve bu günler geri gelmiyor. Allah tüm annelerin yar ve yardımcısı olsun ...

nefise

merhaba hatice;
ramazanı şerifinizi tebrik ediyor ve 2 kucuk cocukla kolaylıklar diliyorum..
benimde 5 yasında kızım ve 1,5 yasında oglum var.ayse ikbal ve musab gibi cok hareketlıler..bebeklıklerınden beri gorustugumuz arkadaslarıyla bırlıkte oldugumuzda cok rahat edıyorum.kızım arkadaslarıyla oynarken yanıma bıle gelmıyor oglum da genellıkle kucagımdan ınmıyor.ama ben yınede yemek yemege sohbet etmeye devam edıyorum..
cocuklar annelerini cok iyi hissediyorlar.ben gerginsem onlarda oyle oluyor..o yuzden rahat davranıyorum..sureklı gozum ustlerınde ama zararlı bırsey yapmadıkca mudahele etmıyorum.
dinimizde cocuk terbiyesinin önemini ve sevabını dusundukce gayretleniyorum.tabıkı bu hareketlı gunlerı gecerek tatlı birer hatıra olacak..
ben ev sahibi olarak cocukların gelmesinden cok mutlu oluyorum.gittigim davetlerden de mutlu dönüyorum..
selam ve dua ile...

tuba

çocuklar ilgiye bayılırlar , dikkat çekmek içinse ellerinden geleni arkalarına bırakmazlar aman ne derler ne olur kızarlar mı bu bana zarar verir mi diye düşünmezler tek düşündükleri ilgileri üstlerine çekmek ... adı üzerinde çocuk olduklarından somut ve soyut düşünceye henüz ulaşamadıkları için lafdan da anlamazlar yaşayarak öğrenirler her şeyi bu yüzden olabildiğince farklı yaşantılar sağlayın , kalabalık ortamlara da girsinler ama enerjileri full olarak değil misafirlikten önce muhakkak ihtiyaçlarını giderin yemek uyku ... dışarda rahat uyuyamaz yemek yiyemezse ister istemez hırçınlaşır ve enerjilerini atmalarına fırsat verin , yaptıklarına çok fazla tepki de göstermeyin çocuk onlar misafirlikte onların oyaanabileceği oyuncağı oyunu muhakkak olsun o zaman gözleri sizi görmez

EFsus

Ben İstanbul’da çocukken çocuk olmak da çocuklu kadın olmakta tuh kaka idi. Oysa şimdi çocuk olmak da çocuklu kadın olmak da en iyisi. Ben ufakken çocuklar İstanbul’da misafirliğe götürülmez, götürülürse oturma odasına alınmaz, alınsa da onlara tabak hazırlanmazdı. Zavallı annem ve zavalli biz cocuklar. Oysa şimdi insanlar nispet edercesine çocuğum da çocuğum diyor başka bir şey demiyor. Bir de yüzsüz misafirler var: “benimle görüşmek isteyen çocuğumu kabul edecek” diye efelenen. İnsanlar misafirliğe mi gelmişler yoksa sizi dövmeye mi gelmişler belli değil. Halbuki benim annemin de vardı beş çocuğu. Gidilmesi gereken her yere giderdi annemler. Hiçbir ev sahibinin kafasını “çocuğum” diye kırmamışlardır sanırım.

Çocukların yaşıtları varsa kısmen çocuğun misafirliğe götürülebileceğini düşünüyorum, öğretici olması açısından eğer çocuklar büyüklerle birlikte oturup kalkma şansına sahipse, ortam rahatsa. Fakat genel olarak çocuk olunca ne ev sahibi, ne çocuk ne de çocuğun annesi babası bir şey anlar misafirlikten. Örneğin benim gibi çocuksuzlar da varsa toplanılan mecliste çocuk gürültüsünden ve azarlanmasından kafası şişer.

Özellikle iftar saatinin geç olduğu yaz günlerinde çocukların bakıcıya bırakılması herkesin felahı açısından en doğru secim olacaktır. Üç çocuklu bir arkadaşım var; bana çocuklarını misafirliğe getiriyorsa eğer onları getirir. Çocuksuz bir yere gidecekse eğer çocuklarını bana bakmam için bırakır. Yok, eğer benimle sohbet etmek, benimle ilgilenmek için gelmişse ne eş, ne çocukları hiç birini getirmez. Hiç de efelenmez. Kız kardeşim ortaokul lise yıllarında çocuk bakıcılığı yapıyordu. (Hollandalı komşumuzun üç kızının başında duruyor bu arada kendi dersini çalışıyordu. Çocukların annesi de akşam toplantısı/eğlencesi neyse artık ona rahatlıkla gider gelirdi.) Kardeşimin bütün sınıfı aşağı yukarı çocuk bakıcılığı yapardı. Hem böylelikle öğrenciler için iyi bir cep harçlığı da çıkmış oluyor.
En iyi dileklerimle,
Efsus

cingöz

ev sahibi zaten ölüp bayılıyor.bir de çocuk peşinde mi dolansın?misafir gittikten sonra olur olmadık yerlerdeki çocuğun el izlerini mi temizlesin yoksa kırık döküğü mü toplasın?evinde ufak çocuğu olanlar belki birbirlerini daha hoş karşılayabilir.ama yine de kimsenin kimsenin evini harap etmeye,kafasını şişirmeye hakkı yok.anne,(dünyadaki tek çocuk onun çocuğuymuş gibi )şımarttığı çocuğunu ortaya salıp ,şöyle iki üç defa usulen "dur çocuğum" deyip köşeye çekilirse herkes o misafirden acizlenir.(kardeşi de olsa .)yalan diyen ya çooookk geniş bir insandır ya da kendisi de bu tarz biridir.çocuğu sosyalleştirmenin tek yolu ev gezmesi değildir.gezmelerde tam tersi sonuçlar ortaya çıkıyor zaten.anneler de gezmek isteyebilir ancak çocuk iyi terbiye edilmiş olmalı.ya da anneler biraz sabretmeli.çocuklarını büyütüp öyle gezmeye tozmaya çıkmalı.

meryem

slm...aynı sıkıntıyı bende çekiyorum...çevremdeki herkesin çocukları unıv.çağında...dolayısıyla oğlumun her hareketi ortamdaki herkes tarafından izleniyor...bu beni rahatsız ediyor ama mümkün olduğunca rahat olmaya çalışıyorum...biliyorum ki oğlum(20 aylık)ile aramızdaki ilişki tıpkı BLuetooth gibi...Rahat olmalıyım...onun rahatı için...mümkün olduğunca elinden tutup ortamdaki kişilerle el teması kurdurup...onların onu incelemesi değilde ona sevgi vermelerini sağlıyorum...tabi ki dağıtıyor ama temizliyorum...ortamdan +pozitif etki ile ayrılmasını sağlıyorum...gerekirse yemiyorum onunla ilgileniyorum...onun sosyal yönü için gerekli kalabalık ortamlar...kaçmıyorum çocuğumuda kaçırmıyorum...biz bütünüz...başkasına bırakmak söz konusu dahi olamaz...Ben Anneyim oğlum için...

nergiz

Hatice Hanım,

Özeniniz, titizliğiniz, çalışkanlığınız gerçekten gıpta edilecek özellikler. Çocuklarınızla ilişkilerinizin de takdir edilesi olduğunu düşünüyorum.
Çocukların davetlere katılmalarından yanayım ancak bu çocuklarınızın uyku alışkanlıkları ile alakalı biraz da. İftar saati geç olduğu için küçük çocukların uyanık kalmaları sorun olabilir. Eğer çocuk herhangi bir yerde uyuyabiliyorsa, orucunuzu açtıktan kısa süre sonra küçüğü uyutmanız iyi olabilir. Eminim gideceğiniz ev sahibi bunu anlayışla karşılar. Çocuklar kardeşleriyle bir aradayken daha çok azıyorlar, en azından benimkiler! Ben kendiminkileri bölüyorum, çünkü organize edebilecek rahatlıkta değilim ve bu da bir günde edinilecek bir alışkanlık değildir. Eğer sizin çocuklarınız geç saatlerde uyanık kalmak ve bulunulan ortama makul düzeyde uyum sağlamak konusunda deneyimlilerse çok güzel. Ama tabii bu biraz da sizin kendinizi rahat hissetmenizle alakalı. Bir de gideceğiniz ortamda kendi yakınlarınızdan büyükleriniz de varsa büyük ihtimal küçükler paylaşılacaktır.
Sanırım bu durumun en doğru cevabı sizdedir ve denemeden de bilemezsiniz. Fakat çocuklara "şöyle olursanız bunu yapıcam" tipi ödül olayına çok fazla prim vermem ben çünkü maalesef geri tepen bir silahtır. Davet öncesi olayı kızınıza abartılı olmadan aktarıp her şeyiyle onunla gurur duyacağınızdan emin olduğunuzu söyleyin. Şanslısınız, ilk çocuk kız!
Benim oğlum "gurur duyulmaya" bayılır mesela.
Size iyi şanslar,
Sonuçları ve yöntemlerinizi paylaşırsanız çok sevinirim. Ne de olsa 7,3,3 yaşlarında 3 çocuklu bir annenin buna ihtiyacı olacak!!!
Hayırlı, bereketli iftarlar.
Sevgi ve muhabbetle...

memolininannesi

oğlum 3,5 yaşında ve çok hareketli..
genel olarak arkadas ortamımız cocuklu ve anlayıslı...ama zaman zaman bu tarz sıkıntılara dustugumuz ortamlara da gırmek zorunda kalıyoruz..
o zaman da genellıkle burnumuzdan gelıyor..
ıftarlarda ne yedıgımızı anlıyorum ne ıctıgımızı..
bır yaramazlık veya kaza yaptıgı, ev sahıbıne bır zarar verdıgı ıcın degıl..
ama dıkkatlı olmakta fayda var.
benım fıkrım maledef bu zor süreci kabullenmek ve bazı seylerden herkes kadar zevk almayı ummamak oluyor..
sağlıktan ötesi yok...
evlatlarımızdan da kıymetlısı yok..
hayırlı gunler..
memolininannesi

mine çelik

Sevgili Hatice,
Seni tanıyor gibiyim canım, belki de site açıldığından beri bazen çok sık bazen de ara ara seni her zaman takip ettiğim için gerçekten site çok keyifli ve çok öğretici.Bütün aileni, paylaştığın kadarıyla biliyorum ve çok samimi arkadaşmışız gibi hissediyorum.İnşaallah her zaman yolun açık ve mutlu olursun kardeşim. Yeniden tariflere dönmene çok sevindim. Benim de ayşe ikballe yaşıt küçük oğlum var, daha doğrusu 3. oğlum. Çocuklarla davete gitme konusunda biraz tecrübeliyim :) Çocuklar çok küçükken bu tür davetleri en aza indirmek bence en güzeli, mutlaka gitmeliyim ya da, iftara çağırmasam olmaz diye hem kendimizi hem de çocukları perişan edici davetleri birkaç yıl ertelesek bir şey olmaz. Bunu ikiz oğullarımı büyütürken o kadar uygulayamasam da, şimdi küçük oğlumu büyütürken uyguluyorum. Gitmek zorunda isem ve gittiğim evde hiç çocuk yoksa, küçük oğlumu anneme bırakmayı tercih ediyorum. Belki senin imkanın vardır, çocuklar için yardımcın varsa, davete onu da götür. O çocuklarla ilgilenir, sen de rahatça yemeğini yiyebilirsin.Hem yanında olurlar, hem de onlarla ilgilenirken bir yardımcın olur. Çocuklarını büyütmüş, küçük çocuklarla ilgisi çok olmayan ailelere yemeğe giderken iki kere düşün derim :))
Sevgilerimle canım,AEO

sirar

Merhabalar,

Sizi okumak kadar yorumları okumak da keyif verdi bu yazıda. Herkesin söyleyecek sözü vardır bu konuda ama çocukların yapıları birbirinden o kadar farklı ki. Eminim siz de söylenenlerin çoğunu denemişsinizdir. Bazen, çaresi kalınabiliyor. Bu durumda çocukları götürmemek gerçekten bir ödül oluyor anne için. Çünkü zaten annelik başlı başına yoğun bir kaygı demek değil mi?

Benim ekstra önerim ancak Ayşe İkbal için olabilir. Musab küçük onu oyalamak daha zor. Ama 3 yaş üstü için önbilgi vermek çok faydalı oluyor. Bir gün önceki uyku masalından başlayarak ertesi günkü programı zihninde iyice oluşturmasını sağlamak ve orada nasıl davranmasını istediğimizi belirten bir senaryo kurgulamak zaman zaman işe yarayabiliyor.

Bir de gidilen mekanı cazip hale getirecek bir şeyler olabilir belki? Mesela evde olmayan ama orada olan bir yapboz! Sahip olmadığı birşeye kısa bir süre sahip olacağı düşüncesi oyalanmasını sağlayabilir.

Benim oğlum ne yaparsam yapayım bir arkadaşı olmadığı sürece çok sıkılıyor. Haklı olarak. Bu yüzden zamanla görüştüğümüz insan profili de değişti ciddi anlamda :)

Sevgiler,

REMZİYE

yuksel

merhaba hatice hanim. ben de cocuklarin sosyal ortamlara goturulmesi taraftariyim. 2 yasinda bi oglum var ve gercekten cok yaramaz.ben ingilterede yasiyorum ve burda tavsiye edilen yontemlerden biri ignorance yani yoksayma.oglumla tren vs insanlarin cok oldugu yerlerde ben cok telas yapiyordum oglum ses yapiyor diye. sonra bir arkadasim bunu tavsiye etti. hakikaten belli birsureden sonra oglum sakinlesiyordu. birde evlerimiz malesef turkiyede cocuklara gore dizayn edilmiyor heryer biblo kirilacak esyalar e tabii cocuklarinda dikkatini cekiyor. burda ev sahiplerine gercekten cok is dusuyor

Ozlem

Ayrica Ben yeni tanidim ve cok faydasini gordum, Cocuk yetistirmeyle ilgili sorulari-sorunlari olan annelere http://www.ademgunes.com/?cat=55 yada enguzeli,daha detayli anlatimlar icin http://www.burcfm.com.tr/ProgramDetailArchive.aspx?ProgramId=7574 dinlemelerini tavsiye ederim..

Ozlem

Benim oglum 3 yasinda, bir yere gidecegimizde evsahibinin cocuklariyla oyun oynamaktan yemek yemedigi icin,evde doyurup gitmeye calisiyorum, yada orada kendiyemegim bittikten sonra yada evsahibinin samimiyetine gore yemekten once yedirmeye cabaliyorum. Mumkun oldugunca erken ayrilmaya calisyorz,gun icinde de uykusunu iyi almasina ve birlikte daha fazla seyler paylasmaya dikkat ediyorum.Bayat ekmekleri kuslara ve ordeklere atmak yada parkta birlikteoynamak cokhosuna gidiyor.Gittigimiz yerde cocuk yoksa, kursun kalem vekagit aliyorum(duvara cizmemesi gerektigini biliyor) yanima sevdigi oyuncaklardan koyuyorum, onceden de uslu dur diye kesinlikle TEMBIHLEMIYORUM.evden cikarken teyze guzel yemekler pisirdi, yemekyiycez, oyun oyniycaz diyorum.isterse masada bizimle olmasini(kucagimda yada ayri sandalyede) sagliyorum, istemezse kendi halinde oyun oynuyor.

vildan

birisi 6 yaşında birisi 3 yaşında 2kızım var giderken yanımda daha önce vermediğim bir kitap yada oyuncak götürüyorum önce onlara yedirip oyuncağı verdiğimde ben yiyene kadar oyalanıyorlar yaklaşık 9dakika yani sonrasında yinede masaya geliyorlar ama karınları tok olduğu için çok sorun olmuyo ve çocuk büyüten herkes halinizden anlıyor

ceren

Yaa arkadaşlar tüm yorumları okudum...bu kadar abartmayın lütfen...onlar çocuk ve bir daha bulundukları yaşa asla gelemeyecekler...bırakın çocukluklarını çocuk gibi yaşasınlar..önlerine engel koyup sıkıntıya sokmayınız...yok neymiş karnını evde doyuracakmış,yeni oyuncak alıcakmış,başka birine bırakacakmış saçma sapan şeyler bırakın çocuk kendine ve çevreye zarar vermeyecek şekilde yeni bir ortam tanısın ev sahibi uzaydan gelmedi herhalde daha önce çocuklu aile ağırlamıştır evinde...kırılacak eşyalarını kaldırsın...yada çok kıymetli eşyalar ise davet falan etmesin...değerli eşyaalrıyla mutlu mesut yaşasın...

necli

Hatice bu imamabayıldı mı karnı yarık mı acaba?

Gülçin Sevim

Benimde biri 7 diğeri 5 yaşında iki oğlum var bende onlar küçükken yalnız hala ve teyze ziyaretlerine giderdik önce onları doyururdum sonra kendim yerdim. Ama başka bir yere gitmezdim çünkü kemiklerimin bir biri içine geçtiğini hissederdim.

neslihan

Benim 2,5 yaşında bir oğlum var. Davete gideceğimiz zaman bütün gün onunla ilgileniyorum. Yorulmasını sağlayacak etkinlikler yapıyoruz. Gün içinde de uyumamasını sağlıyorum. Akşam yemeği sırasında zaten çok yorgun düşüyor. Gittiğimiz yere varır varmaz hemen yemeğini yediriyorum sonrasında kendiliğinden süt isteyip uyuyor. Çok rahat oluyor... Umarım işinize yarar.

Serap Bekar

Merhaba Hatice Hanim,

Sayfanizi buyuk bir ilgi ve begeni ile takip ediyorum. Gercekten cok guzel ve faydali bir site bizler icin...
Sizin sorunuza gelince, benim de ilk iki cocuklarim pespese oldular. Yaramaz omasalar bile sizin bahsettiginiz turden davetlere gidince beni pek rahat birakmazlardi. Yaa sik sik sorular sorarlardi onlarla ilgileneyim diye ya da birseyler bahane ederek huzursuz davranirlardi. Ben yanimda hep onlar icin hazirladigim bir canta ile giderdim boylesi yerlere. Icinde onlarin ilgi duyacagi seyler olurdu cantada. Ama bu koydugum seyler onlarin o vakit yeni gordukleri seylerdi. Koydugum esyalar ise boyama kitabi boyama kalemleri resimli kitaplar degisik kucuk ama ses cikarmayan yani gurultulu olmayan oyuncaklar gibi.. Ayrica sizi uzmeyeceklerine dair onlardan bir soz alip karsiliginda onlarin sevecegi birseyi davetten sonra onlar icin yapacaginizi soylerseniz yani odullendirirseniz de ise yarayabilir.
Eminim bu onerileri sizde dusunmussunuzdur ya da yorum yazan arkadaslar soylemislerdir size. Ama o kadar yorumu okuyamadim ve sizi tanimasam da cok sevdigim icin yardimci olmak istedim...
Insallah guzel iftarlar ve allah'in razi olacagi sekilde yasanan bir Ramazan ayi gecirirsiniz.

Merih Attila

Çocuk için çok alakasız bir yer değilse ben hep oğlumla beraber gidiyorum zaten çalışan bir anne olarak ilerde birde bu yemekler yüzünden ayrı kalıp vicdan yapmaktansa beraber gidiyoruz yanıma muhakkak çok sevdiği bir oyuncağını alıyorum idare ediyoruz.Tavsiyem çocuk için olumsuz bir ortam yoksa garip karşılansa bile beraber olmanız çok çabuk büyüyorlar ve her anın kıymetini bilip beraber yaşamak lazım.

Seyma

Selam Hatice

Yemegin goruntusu harika, ellerinize saglik.

Ben davetlere cok samimi degilsem goturmemeyi tercih ederdim, anneanne ya da babaanneye birakirdim, Tr'den yeni geldim oyle bir davete katildim iki oglumla zorlandim esimde yoktu,anne oruc bir an once karnini doyurmak istiyor masada arkadaslari ile muhabbet etmek istiyor, cocuklarin biri geliyor biri gidiyor yanina :), esin varsa donusumlu ilgilenebilirsiniz, ufak bebeklerin yemegin onemini anladiklarini zannetmiyorum :) ayrica hareketli donemlerindeyseler mutlaka gezmek isteyeceklerdir, masalar arasinda gezmekte zor bir durum olurdu :)

Newyork'tan sevgilerle

canan

hatice hanım benimde 5 yaşında bi oğlum var bu konuda bende muzdaribim.2 yıl önce gittiğimiz davetlerde aman kimseyi rahatsız etmesin bir yere zarar vermesin diye devamlı peşinde dolaşırdım.ama olmucak bişeyden bi huzursuzluk çıkarırdı.ve hiç unutmam bi iftar sofrasında göz yaşlarıma hakim olamamıştım.aslında ev sahibi rahatsız olmuyor ama biz tedirgin oluyoruz.bende giderken yapboz veya dergi alıyorum.büyüdükçe sıkıntı azaldı gibi.ama çocukların ne zaman ne yapacağı belli olmuyor tabi...

eminehızıroğlu

selam hatice

bence bu kadar kendini sıkma eger gidicegin yerde cocuk varsa ev sahibi anlayışlıdır mutlaka ama küçük çocuk yoksa biraz sıkıcı oluyor açıkcası ben böyle durumlarda evde bakıcak birine bırakıyorum veya özür dileyip davete katılmıyorum tabiiki gidicegim kişinin yakınlık derecesi cok önemli cocuklu katılınca hengameden hiç bir şey anlamadan vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorsun ama yapacak bir şey yok bunlar gecici zamanlar bir kaç sene sonra rahat ediceksin inşallah.. ALLAH hepimizin evlatlarına uzun ömürler versin
bu akşam ben 4 yetişkin ve 4 küçük çocuk agirlıcam iftarda yani evde tam 12 kişi olucaz ümit ederim sorunsuz güzel bir gece olur ....

iyi ramazanlar

hasret

Sabir Cennet hazinelerinden bir hazinedir...

cocuk demek ailenin sabri demektir.

yavrusu olan bu konularda sikayetci,
olmayanlar ise keske olsada bizde tatsak bu duygulari... diye dusunurler.


(davete icabet etmek sunnettir ki sizi davet eden yavrulariniz ile birlikte davet etmistir yoksa niye davet etsin ki!)

ALLAH'a emanetsiniz

LAMA

Ben acikcasi bazi kisilerin evine goturmuyorum... cocuk bu, heykel gibi harektesiz oturamaz ki... oyle ilgisiz anne de degilim ama ev sahibi hep mudaheler edip, gergin gibi olunca ben daha fena geriliyorum
kendi cocugu olaranlara ozellikle sasip kaliyorum, ya kendi cocuklari cok usluydu ya da baskalari buyutup kendilerine teslim etti :)
hassasim bu konuda, icimi doktum biraz sanirim :)

2 cocuk daha zordur, Allah kolaylik versin.
Oneri olarak, cocugu mesgul edecek bir oyuncak, aktivite goturebilirsin yaninda. daha once gormedigi bir oyuncak ,kitap, boyama kitabi mesela..
Eline Ipod verince Zeynep kuzu oluyor tabi ki cok tercih etmiyoruz surekli elektronik kullanmasini ama acil durumlarda denenebilir

hatice

merhablr hatice hanım,,
siz geri döndüğünzden beri her yazınıza yorum yazıyrm..benimde 2,5 yaşında bir oğlum ve 5 aylık bir kızım var.ben anneanne ve babaanneden uzakta olduğm için bırakck kimsem yok..zaten resmi olmayan heryere götürüyorum.eğer resmiyse götürülmemsi gerekirse bakıcı ayarlayadık en azındn büyüğünü bırakıyorm.eğer ev sahibinin çocuğu yoksa biraz daha rahat oluyor çünkü oyunck kavgası olmuyor.varsa da çizgi film açmak çözüm olabiliyor.ve bende kesinlikle çocuğun evde doyurlup gidilmesi tarftarıyım.yada biraz erken gidildiyse orda da iftardan önce yedirilebilr..sevgilerle...
hatice...

Meryem

Sanirim Ayse Ikbal artik konusarak bazi seyleri anlayacak durumda. O yüzden gitmeden önce onunla konusup bir anlasma yapmak iyi olur.
Ondan beklediginiz veya yapmamisinizi istediginiz seyleri somut olarak söylemek gerekir (yani "yaramazlik yapma" yerine, "koltuklarin üzerine cikmani istemiyorum", "yemekte konusmamani istiyorum" gibi..) Eger bunlari yaptiginda ödüllenriceginiz birsey olsun birlikte karar verdiginiz. Yani illa maddi birsey degil, birlikte yapmaktan zevk aldiginiz bir sey. Birakin o karar versin buna, siz tabiki bir kac secenek sunabilirsiniz. Ayrica yaniniza bu ödülü hatirlatacak minik birsey alin. Mesela kücük bir oyuncak parcasi. Kiziniz anlasmayi bozacak gibi olursa bunu göstererek fazla söz sarf etmeden anlasmis olacaksiniz.
Diger yandan yeni bir kitap, dinleyebilecegi yeni bir hikaye veya kücük bir oyuncagi misafirlige gittiginizde yaninizda götürebilirsniz. Misafirlik bittiginde bu nesne tekrar kaldirilcak ki, bir sonraki misafirlikte etksini gösterin.

Ayrica cocugunuz gürültü yaptiginda kizmak yerine, sessiz oturdugunda tebrik ederek olumlu yönlerini önce cikarmakda uzun vadede isinize yariyacak bir davranistir.

Slm&muhabbetle

Selma

Merhabalar Hatice hanim,
oncelikle imam bayildi harika gorunuyor,yapan kardesimizin ellerine saglik..
ikinci konuda ise herkes yapilabilecek seylerin hemen hepsini yazmis zaten,o yuzden ben sadece sunu belirtmek istiyorum.Buyuk buyuk ihtimalle bu yazinizi misafir olacaginiz arkadaslarinizda okuyacagi icin,ve sizin bu gerginiliginizden haberdar olduklari icin,zorluk cekmenize izin vermedikleri gibi sizi rahatlatacak seylerde soyleyip ona gore davranacaklardir :):)o yuzden bu ramazani artik biraz daha mahcubiyetsiz gecireceginizi umit ediyorum,umarim oylede olur.Ama diger zamanlardaki davetleriniz icinde elbette yazilanlardan faydalanabilirsiniz.kolay gelsin.yazilanlardan tek katilmadigim konu,cocuklarin evde degil,davet olan evdeki yemeklerle doyurulmasi ki,onlarda o gunun maneviyatindan en azindan o yonde faydalansin,kolay gelsin.

ayse

Ben bırakacak kimsem olmadığından oğlumu mecbur heryere götürüyorum.Önce onu doyururum çünkü yiyeceklere heves eder hep.Israr ederlerdi sizde yiyin diye bende ben böyle daha rahatım diye kendim sonradan yerim.Sonrasında ise herkesle oturma gibi bir lüksüm olmadı hiç, çayı bile ayrı odada içtik insanlar rahatsız olmasın diye, yada koltukta değil salonda yemek masasında içeriz çayımızı insanları uzaktan sakin kalarak rahatsiz etmeden en azından dinleyebilmek için.
Yani çok yüksek beklenti içinde olmadan ne görürsem kardır diye giderim davetlere.

Yagmur

Kesinlikle anne-baba isbirligi gerekiyor. Donusumlu olarak cocuklarin paylasimi, annenin yukunu hafifletir. Beyler rahat rahat sohbet etsinler, yesinler icsinler; hanimlar cocuklarin etrafinda pervane/perisan olsunlar yok oyle birsey. Ben katildigim davetlerde en cok bu probleme sahit oluyorum. Cocuk birden fazlaysa biriyle baba ilgilenmeli, tek ise donusumlu olarak ilgilenip arada nefes almalilar.

kadriye erkek

merhaba
gerçekten zor bir durum. çalıştığım için çocukları bırakıp biryerlere gitmek üzüyor.gittiğim zaman da huzursuz oluyorum. onun için çok nadir giderim 6-7 yaşına kadar büyük oğlumu 1 kere bırakıp gitmişliğimiz var. sonra bırakmakta götürmekte sorun olmuyor.küçük oğlum 2 yaşında yemek daveti yada başka şey eğer gidersem ya oturmamayı göze alacam yada gitmiyeceğim damarımız tutarsa hiç birşey fayda etmiyor ki kalabalıkta büyüyen bir çocuk olmasına, lokanta vs. yerleri görsün alışsın dememize rağmen. (yani gördükçe öğrenilir deniliyor ama herşey çocuğun yapısında herşey öğretilemiyor genler önemli:)) kısaca götürmek te size kalmış götürmemekte.. yaa 2-3 saat kalacağınız bir yerde çocukları götürmeyip, daha kısa kalıp daha verimli bir davete katılmış olacaksınız yada götürüp hiç oturmadan birşey anlamadan döneceksiniz. kimbilir belki de çocuklar sizi şaşırtır bu kadar endişe boşa çıkar. iyi ki varlar onlarla hayat daha güzel:)

Fadime ceker

S.a.
Benimde iki kizm var biri 3 biri 1 yasında. Ramazan da davetler arttı ama ben heryere götürürüm kızlarımı. Alıştılar. Gitmeden mutlaka evde yemek yediririm.sevdikleri oyuncaklardan götürürüm. Gittiğimiz evlerde mutlaka kızlarımın yaşıtları olur bunun da faydası oluyor.yanıma çok gelmezler. Ama anne diye seslenince mutlaka kalkar yanlarına giderim. İlgilenmezsem daha hircin olurlar. Çok şükür idare ediyoruz esimle. 3. Bebek yolda ozaman dahada zor olur kesin ama:)

muazzez

Merhaba Hatice Hanım,
Marketteki karşılaşmamızdan sonra sanırım ben yorum yazma alışkanlığı elde edeceğim. Gerçi annem hala nasıl tanıdın diyor:))

Ben misafirlerim gelmeden önce muhakkak çocukları için ayrı servis açarım. Mümkünse sandalyelerine balon bağlar ve bir kaç parça süsler koyarım. Hatta şimdi aklıma geldi bu tarz hazırladığım sofralar için ayrı bir sayfa açmalıyım! Çocuklar sandalyesindeki balon ve masasındaki hediye için sofradan kalkmıyorlar. Sizin gittiğiniz davetlerd bunu bulmanız zor ama en azından kendi evinizde davetlerde bunu yapabilirsiniz. Bende çok işe yarıyor. Nacizane bir fikir.
Muazzez

Betul Ece

bende 5, 3, ve 1 yasinda 3 cocuk annesiyim, bu ramazanda cok yalniz kaldik diyebilirim, hollandada yasiyorum ve ramazan tamda tatilin ortasina denk geldigi icin annemler turkiyedeler, burda 1 kizkardesim ve abim var ama her ikisininde cocuklari yok, cevremdeki diger arkadaslarinda hep 1 veya 2, bu durumda bizde bu sene hic bir iftara gitmiyoruz, cunku hem iftar cocuklarin uyku saatlerinden sonra oluyor hemde goturdugum zaman ben iftar falan yapamiyacagimi biliyorum..kucuk yastaki cocuklarin ramazan iftarlarindan pek birsey anlamadiklarini dusunuyorum, onlarin ana ihtiyaclari olan, uyku, beslenme ve duzen olan seyleri verirsek daha makbul olur..eger illaki gidilmesi gereken bir yerse oncelikle birakabilecek bir yer dusunurdum, o olmazsa, goturmeden once onlari iyice doyumayi ve hatta bebekse uyutmayi, eger onceden uyumazsa, goturdugum yerde uyutma imkanina bakardim...daha buyuk cocuklar icinde oynayacak musait ortam varmi, sonra oyuncak falan filan bir suru sey ama insan kendi cocugunu ve duzenini bilir ona gore davranir oyle degilmi? zorlamanin bir anlami yok, ramazanda illa davete gidilmelidir diye bir fetvada yok bildigim kadariyla..birkac sene sonra nasilsa cok daha rahat olacagiz insallah..

Zeynep Erdoğan

Hatice Hanım merhaba,

Benim önerim, eğer mümkünse çocukları anneniz veya kardeşinize bırakmanız:)
Çünkü götürdüğünüz de
ne siz ne çocuklar ne de ev sahibi bir şey anlıyor:)

hilal

ben çocukları evde yedirip doyurup öyle götürüyorum iftara Haticecim..Kızım 4 une yaklaştı eğer gittiğimiz yerde yaşıtı yoksa bir çizgifilm kanalıyla halledebiliyorum izlemek istemezsede çok sorun çıkarmıyor..gezmelere alışık olduğu içinde sözümüzü dinliyor..Oğlumda 1,5 yaşında..o biraz sorun ama onunda etrafımda dolanması ve zararsız objelerle oynamasına izin verirsem sorun yaşamıyorum..

kolay gelsin
sevgiler

Güler ULU

Merhaba Hatice,
Bu tür davetlerde (Eğer çok resmi bir davet değilse ) çocukları da götürmek gerektiğine inananlardanım.Hem çocuklar böyle misafirliklerde nasıl davranılması gerektiğini tecrübe ederek öğrenmiş olurlar, hem de bizler onlarla daha fazla vakit geçirmiş oluruz.Ev sahiplerinin de çocuklar konusunda biraz hoşgörülü olmaları gerek diye düşünüyorum.Çocukların gittikleri yerlerde, zarar verici davranışları olmuyorsa, yani ses, gürültü vs gibi konularda hoşgörülü olunabilir.
Çözüm önerime gelince ; çocukların gittikleri yerlerde oyalanmalarını sağlayacak bir oyuncak götürmek, gitmeden evde çocuklarla bu konuda konuşmak( ...'lara gittiğimizde biz sohbet edeceğiz, sizin de güzel güzel oynamanızı istiyorum vs gibi)
Ev sahiplerine de önerilerim olacak :) Davetlileri çocuklu aile ise, çocuklar için de bir program düşünebilirler, mesela oynayacakalrı bir oda ayarlayıp, önemli eşyaları ortadan kaldırmaları gibi..ya da çocuklarla ilgilenecek bir ablayı sadece bu işle görevlendirmeleri gibi ...
Hatice Hanım, bu arada sitenizi uzun zamandır takip ediyorum ve çok başarılı aynı zamanda faydalı buluyorum.Hem tarifleriniz hem fotoğraflarınız hem de yazılarınız harika...
Başarılarınız daim olsun inşaallah.

merve

merhabalar hatice hanım
benim en büyüğü 7 en küçüğü 1.5 olmak üzere 4 çocuğum var.sizin dediğiniz gibi davet ortamının cevabını vermeden önce normalde evde yaptığım şeyi söyleyeyim.her nekadar onların da bu manevi iklimden yararlanmasını istesemde iftardan yarım saat kadar önce karınlarını doyurup uyumalarını sağlıyorum büyük oğlum hariç herkes yatıyor. bizde rahat iftar edebiliyoruz
diğer durumda ise gittiğim evde yemeklerden isteyip karınlarını doyuruyorum daha sonrasında büyüklere bizi üzmemeleri durumunda süpriz sözü veriyorum küçük olanda diğerlerine uyuyor zaten onlarla birlikte oyuna dalıyorlar.bu sistemi yıllardır uyguluyorum sıkıntım pek olmuyor,yukarıda birkaç arkadaş evde doyurmaktan bahsetmiş çocuklar hassas varlıklar sizin farklı birşey yemenize tahammmül edemezler nekadar tok olursa olsunlar davet menüsünden talep edeceklerdir.buyüzden menüden onları doyurmak daha mantıklı oluyor.tabii evsahibi için sıkıntı olurmu bilmiyorum beni davet edenler yıllardır bana kurallarıma ve de çocuklarıma uyuyorlar sağolsunlar bu arada çocukları başka yerlere bırakıp gitmek hiçbir zaman çözüm olamaz nekadar erken öğrenirseler okadar rahat edersiniz
sistemi uygulayacak olan anneler gibi görünsede toplu halde yaşamayı ve kurallarını en erken uygulamaya alacak olanlar çocuklardır
selam ve de muhabbetle

Gulcan

Ben Hollanda'da yasiyorum.
Benzeri problem biz de yasiyoruz.
Bir ayricalik var, beyim'in ailesinde diger yigenler buyudugunden dolayi, cocuga hasretler. Ve daha halen benim cocuklar'a cok ilgi verirler (5 ve 7 yas). Ve hepsi bu durumlardan gecmis olduklari icin bize rahat olmamizi soylerler. Ama tabiki bizim icimiz hic bir zaman rahat olmaz.
Iftar davetleri bizde baya kalabalik oldugundan aslinda daha az ilgi goruyorlar ve is daha cok bize dusuyor. Ama bu tur anlari cocuklarsiz gecirmeyi hic istemem.
Hafifletebilecek bir nokta olaraktan cogu kisi gibi onceden biraz karinlarini doyurmak ve ugrasi seyler goturmegi ben de tavsiye ederim.

Özgül Fırlangeç Öner

Sevgili Hatice,bizler küçükken Ramazan,iftar vb. ritüellerle büyüdüğümüz için bugün hala bunları uyguluyoruz yaşamımızda. O yüzden bırakalım çocuklarımız da bu ortam içinde bulunsun. Yaramazlık yapsınlar,döksünler, saçsınlar ne yapalım, annemin dediği gibi" sular neler yıkamıyor ki?" :))Benim de 1 yaşında bir kızım ve 5 yaşında bir oğlum var,seni gayet iyi anlıyorum.Ben evden çıkmadan doyurmak,yanıma oyuncak almak,hatta ilk kez görecekleri birşeyler almak(uzun süre dikkatlerini çekebiliyor,bu yüzden zulada hep yeni oyuncak bulundurmak lazım),çantaya kraker koymak vb. gibi tedbirler alıyorum. Ancak bazen hepsi kifayetsiz geliyor ve iş yedek aldığım kıyafetlere düşüyor :)). Buna rağmen her yere çocuklarımla gidiyorum.Çocuklarımdan rahatsız olacak yere de gitmedim çok şükür.Ben de bu yaşıma kadar eve gelen,halıma kusan,evin altını üstüne getiren hiçbir çocuktan rahatsız olmadım.Rahat olun,çarçabuk büyüyecekler ve akıllarında anne babalarının akraba ve dostları ile güzel sofralarda buluştuğu kalacak.

Anne İş'te

Merhaba Hatice Hanım;
Öncelikle hayırlı ramazanlar.Yardım çağrınızla ilgili şöyle düşünüyorum;öncelikle sizi davet eden insanlar sizin iki çocuklu bir aile olduğunuzun farkındalar ve muhtemel tehditin:)Benim kızım 3,5 yaşında.Yemeklerimizi hep beraber yemek konusunda prensibimiz olsa da ramazan ayı istisna .Zira iftar saati o yaşlardaki çocuklar için çok geç.Bu da gereksiz yere huzursuzlanmalarına sebep oluyor.Ben gerek kendi iftar davetlerimde gerekse katıldığım davetlerde kızımı önceden doyuruyorum.Bu yersiz huzursuzlanmasına mani oluyor.Gideceğim yere kendi seçtiği-makul- oyuncak,kitap,boyama kitabı götürüyorum.Zor anlar için de en sevdiği cd çantamda zula!Tabi 2 çocuk tecrübem olmadığı için ne kadar fikir verebilir bilmiyorum...Kolaylıklarr dilerim

özgen

Merhaba imambayıldının görüntüsüne bayıldım yapanın ellerine sağlık sevgiler...

tadina doyamadim-DİLEK

Sunulan çözümler genelde video ve tv olmuş,ama çocuklarınızı en iyi tanıyan yine sizsiniz..Oğlum 2.5 yaşında başka mekanlarda bir sürü yeni argüman (kurcalanacak ses sistemi,servis arabası,canlı çiçekler) varken çizgi film hiç ilgisini çekmez..

Ramazanın ilk haftası dışarda böyle bir tecrübemiz olmuştu..Çocuğu uyardıkça daha da hırçınlaştı. Eşimle ortaklaşa ilgilenip apar topar yemeklerimizi yiyip hatta tatlı çay faslına geçmeden müsade isteyip ayrıldık..

Akrabalarımızdan uzak yaşadığımız için çocuğumuz büyüyene kadar bu tarz iftarlara katılmama kararı aldık..

Kesinlikle bakıcıya yada bir yakınınıza bırakmanızı tavsiye ederim.
İftar geç saatte olduğu için çocukların uykusu geliyor ve bu huzurlusuluk olarak size geri dönüyor..Kolaylıklar diliyorum.

Melda Özcan

Merhaba,
Biz almanyada yasiyoruz, ve benimde üc yasinda bir kizim var. Kendim calisan bir anne oldugum icin ve kizimi krese birakmak zorunda oldugum icin, bu sene iftar davetlerini kabul edemiyorum, cünki iftar saati tam onun uyku saatine denk geliyor.
Ama sizin yerinizde olsam mutlaka cocuklari gitmeden önce evde doyururum. Normal zamanlarda bende öyle yapiyorum ve en azindan bu konuda rahat oluyorum. Birde sunu önermek istiyorum. Iki cocuk oldugu icin belki esinizle anlasip, siz kizinizla ilgilenseniz, esinizde oglunuzla ilgilenmis olsa, paylasilmis olur. Belki daha stressiz gecer yemek fasli. Erkekler daha rahat oluyorlar bu konularda.
Hayirli Ramazanlar diliyorum.

Yasemen Gürsoy

Davetlere çocukla gidilmesi aslında yanlış. Gürültüden ya da çocukların yedirilmesi ya da diğer ihtiyaçları ile ilgilenmekten kimse konuşamıyor. Bu durumda olay yeme içme faslının dışına çıkmıyor.Tabi bırakacak yer olmadığında mecburen götürülüyor.Çocuklu eve gidilirken çocuk götürülebilir bu seferde çocuklar anlaşamayıp kavga ediyorlar. Verdiğim büyük bir yemek davetinde palyaço çağırdım.Çocukları gösterdiğim alanda oynatmasını istedim. Birde misafirlere palyaço olduğunu çocuk getirebileceklerini söyledim . Doğrusu çok rahat ettik. Tavsiye ederim.

naime zeynep

Merhabalar haticecim
biri 5 diğeri 4 yaşında iki kız çacuğu annsei olrak seni çok iyi anlıyorum. bazen bu tür davetler gerçekten bizim için çok zor geçebiliyor.eğer mümkünse çocuklardan birini ya da ikisini de anneanne yada babaanneye bırakabilirsin biz bunu fazla uygulayamadık çünkü benim kızlarım bana çok düşkünler ve okul dışında benden ayrı kalmayı kabul etmiyorlar.ben bu tarz davetlere giderken yanıma kızların en sevdiği 1-2 ufak oyuncaklarını alıyorum hatta kendilerine seçtiriyorum,resim yapmayı çok sevdikleri için resim boyama kitabı ve kuru boya da alıyorum yanıma bunlar benim çok işime yarıyor. yemek esnasında eğer sofra kalabalık değilse ve evsahibi çocukları da sayarak bir sofra hazırlamışsa bizimle beraber yemek yediriyorum, ama durum bunun tersi kalabalık bir sofraysa ve çocuklarla rahat yenilemeyecekse ev sahibinden müsaade isteyip onları önceden doyuruyorum.beim kızlarım artık biraz büyüdükleri için evden çıkmadan önce konuşmak da faydalı oluyor.onlara nasıl davranmaları gereketiğini onların anlayacağı bir dille anlatıyoruz sonra onlar yol boyu kendileri bunu tekrar ediyorlar:) umarım bir nebze faydam olmuştur. kolay gelsin sana:)

leyla

Konu çok hoşuma gitti.Çünkü daha ben dün aynı sorunu yaşadım.Benimde 3 çocuğum var en küçüğü 4,5 yaşında ve kız gittiğim her yerede koltukların üstlerinden yüürüyor,asla yemek yemiyor,dondurma şeker diye ağlıyor,gider gitmez eve gidelim diye bağırıyor, evde akıllı olmasına rağmen dışarıda böyle maalesef.Bu arada asla yanına oyuncak falan götürmeyi istemiyo(eeee o zaman beni nasıl bunaltıcak)... Öyle ben de elimden geldiği kadar dedesine bırakamya çalışıyorum(babaanne ve anneanne yok )Çoğu zamanda lolipop şeker krakerlerle idare ediyorum .Allah yardımcımız olsun.

nesrin

benim de 4 yaşında bi oğlum var ve bi hayli afacan gittiğim yerlerde aynen bende çoğu hanım gibi yemeğe çaya konsantre olamıyorum çünkü her an bişi döküp kırcak yada dökcek die,zaten sohbetlerin çoğusuna katılamıyorum genelde erken ayrılmak durumunda kalıyorum ama yinede götürmekten yanayım,çünkü çocuğum hem her oratama alışımış olacak die birde çocuğu yalnızlığa mahkum etmemeiş oluyorum çünkü çalışan bi anneyim ve her daim bize ihtiyaçları var onların die düşünüyorum.hem birde kalabalık aile arkadaş ortamlarına alışsınlar eskiden bizler küçükken olduğu gibi,toplum giderek yabancılaşıyor ve yanlızlaşıyor ben böyle olsun istemiyorum o yüzden bence götürün zor ama idare ediverirsiniz, hayırlı günler

öznur

merhaba
benim şu an 7 yaşında bir oğlum var,bu sıkıntıları hemen hemen hiç yaşamadım diyebilirim.sebebini şuna bağlıyorum,oğlumla biz çok küçükten itibaren kafe ve
lokantalarda ,kalabalık yemeklerde çok bulunduk ve onun kendi yemesine izin verdik.nasıl davranılması gerektiğini doğal olarak öğrendi.bencede çocukları bu gibi sosyal paylaşımlardan uzak tutmamak gerekiyor.tabii,"bunlar çocuk"diyerek büyüklerin müsamahalı olması şart.Ama maalesef bazı insanlar hiç toleranslı olmuyorlar.bu tarz kişilere ya ben çok az gidiyorum,yada gittiğimde oğlumu bende bırakıyorum.mesela benim öz teyzem çocukların evde yürümesinden bile rahatsız olan bir tip:(
bu arada ev sahibi ne kadar hoşgörülü olsada çocuğunuz bir zarar verdiğinde,yerin dibine girmek elde olmayan bir şey sanırım.

denizmelissa

merhaba!
yazinizi okurken kendi yasadiklarim geldi aklima.yurtdisinda yasiyorum.yasadigim ulkede ki buranin halki cocuklarini her yere götururler.özellikle davetlere, yildönumlerine akliniza gelen her özel gune.kucuk yasta bu kulturu aldiklari icin cok sorun yasamaz aileler.elbette arada bir seyler olur fakat buyutulmez.ben de cocuklarimi hep sakindim hic bir yere göturmek istemedim su an o kadar cok pismanim ki.bence siz stres yapmayin sizin stresiniz cocuga yansiyor.cocukta ne yapicagini sasiriyor.cok uzun oturmayin gittiginiz yerde ama lutfen cocuklarinizi göturun.

Nuray

Sa.
Bence cocuklar o ortamlardan mahrum edilmemeli. En cok sevdikleri oyuncak,boya kitabi yada sevdigi bir kitabi alip arada onunla ilgilenmek.. Turkiyede nasil bilmiyorum ama suan burada en buyuk problem genclerimizin kendilerini odalarina kapatip misafirlerin yanina cikmamalari..cocukken onlari bu ortamlardan mahrum edersek yarin onlardan misafirlerin yanina cikmalarini,bizimle oturmalarini istemek haksizlik olur..Bence cocuklar camiyede gitmeli,dugunede(burada 12 yasindan asagilari getirmememizi istiyolar) ben beni cocuklarimla kabul eden kisiler davet etsin diyorum..Stres oluyodum ama bu cocuklar hepimizin cocuklari hepimiz idare edecegiz dimi ama:).. uzun lafin kisasi o buyukleirn oldugu ortamdan birakin cocuklariniz nasiplensin.. Ne kadar cok istesemde babaanemi dedemi bulmam cok zor onlarda birgun oyle olucaklar...
Hayirli Ramazanlar

gönül şengül

Üzülmeyin ,sadece yaramazlık bile yapabilen çocuklarınız olduğuna şükredin. Nasılsa bir gün büyüyüp size ihtiyaçları kalmayacak.Hamd olsun sağlıklı 2 oğlum var bunları düşünerek kendime teselli vermeye çalışıyorum.

safa yokus

selam,
bence bakıcınızı yanınızda götürün
bazı yakınlarımız öyle yapıyor
kolay gelsin

gul rabia

merhaba hatice hnm
bizim oğlumuzda 3 yasında diğeride yolda hayırlısı ile bekleyişteyiz ben gittiği yerde çocuğu ile ilgilenmeyen annelere çok kızardım çocuk bu ilgi ister bi gozun hep ustunde olacak kendim de o duruma duşmemek için masadanda yemektende sohbettende uzak kalmayı goze alıyorum ne çocuk kendine zarar versin nede bizi misafir eden ev sahibine anne baba olmak kolay değil sabırlı olmak çok önemliymiş bizim çözüm yolumuz davetlerde buyuklerimize emanet edip gitmek gittiğim,z yerde de çok kalamıyoruz ama hiç yoktan iyi oluyor diğer turlu ben birşey anlamıyorum gittiğimdende yediğimden de.

Anne Kraliçe

Dün yaşadığım olay;
İftara sevdiğim bir ablamızın evindeyiz kendisi yelnız yalşıyor dolayısıyla çok zorlamak istemiyoruz hiç bir konuda çok güzel bir sofra hazırlamış herşey harika ama çok yorulmuş tabii..Neyse yemeklerimizi yedik çay ve tatlı faslında bizimki zıvanadan çıkma durumundaydı,o vakte kadarda türlü durumlar içindeydi neyse hala gözümün önünde gitmeyen sahne sehpanın üzerindeki iki tabak tatlı ve çayın halıya doğru uçuşları..Ne kadar mahcup olduğumu tahmin edebilirsiniz bir daha götürmemeye karar verdim en azından mahcubiyetim geçene kadar..bence bir kez daha düşünün samimiyet derecesini..

Anne Kraliçe

Dün yaşadığım olay;
İftara sevdiğim bir ablamızın evindeyiz kendisi yelnız yalşıyor dolayısıyla çok zorlamak istemiyoruz hiç bir konuda çok güzel bir sofra hazırlamış herşey harika ama çok yorulmuş tabii..Neyse yemeklerimizi yedik çay ve tatlı faslında bizimki zıvanadan çıkma durumundaydı,o vakte kadarda türlü durumlar içindeydi neyse hala gözümün önünde gitmeyen sahne sehpanın üzerindeki iki tabak tatlı ve çayın halıya doğru uçuşları..Ne kadar mahcup olduğumu tahmin edebilirsiniz bir daha götürmemeye karar verdim en azından mahcubiyetim geçene kadar..bence bir kez daha düşünün samimiyet derecesini..

Zehra Betül

Benim düşünceme göre,çocuklarım şu an fakültedeler ve çalışan anneyim.Çocuklarım büyüyünceye kadar uzun bir süreçte her türlü yemek davetleri ve kabul günlerine katılmadım,döke saçada olsa evimizde yedik.Ev sahibi ne kadar anlayışlıda olsa şu an daha iyi anlıyorum zordur çocukla bir yere gitmek.Çok mecbur oluncada anneme koydum nadiren.

Hacer

Hatice Hanım;
Diğer yorumlarıda okudum.Bizler bilakis bu tür ortamlara çocuklarımızı katmalıyız diye düşünüyorum.Onlar o kadar küçük olsalarda algıları o kadar yüksekki onlara Ramazanı ve dostane ilişkileri nasıl perçinlediğimizin bir göstergesidir diye düşünüyorum.bunların ileride güzel bir hatıraya dönüşeceği kanaatindeyim.Her Ramazan 4-5 yaşlarındayken davulcuyu görebilmek adına nasıl bir çaba verdiğimi hatırlıyorum.
Ev sahibi davet ettiğine göre çocukları düşünmüştür.Çocuklarda o hazzı almalılar diye düşünüyorum. Hayırlı Ramazanlar

MÜGE

benim de son derece yaramaz 3 yaşında çocuğum var ve yemesinde de sorun yaşıyorum. bu nedenle iftara davetliysem mutlaka evde kızımı doyuruyorum asla misfirliğe gittiğim evde beslemeye çalışmıyorum. herkes sofradayken onun karnı tok olduğu için önüne verdiğim değişik oyuncaklar, TV ile meşgul olabiliyor eğer sofrada ayrıca yemek istediği birşey varsa yada tatlı yemek isterse kendi isteği ile geldiği için sofraya oturmasına izin veriyorum böylece hem kendim masaya oturabiliyorum hemde masadaki diğer kişiler ağlama ve çılık sesleri arasında oruçlarını açmak zzorunda kalmıyorlar.

reyhan

eğer gittiğiniz yerde çocuk yoksa bu iyi bişeydir çünkü paylaşılmayan oyuncak ve kavga edecek arkadaş olmayacaktır.ben 3 yaşındaki oğlumla gittiğimde mutlaka evde götürmek istediği oyuncağı seçtirip onu alıyorum bir ikide yedek oyuncakla gidiyorum bide mutlaka karnını doyurarak gidiyorum

The comments to this entry are closed.