2011'in Üçüncü İftar Daveti ve Küçük Çocuklarla Davetlere Katılmak
2011'in Dördüncü İftar Daveti ve Asma Yaprağında Köfte

Portakal Ağacı 8 yaşında!

Final_2

Üstteki çizim, Portakal Ağacı için ilk yaptırdığım çalışmalardan biri... O zamanlar üniversiteden yeni mezun olmuş, iş dışında kendiyle ilgili uğraşlar arayan biriydim. Doğrusu çizimi yaptırırken ilerideki hayatımla ilgili hiç bir öngörüm yoktu ama geçen 8 senede tıpkı çizimdeki gibi kızım ve oğlumla yemek yapar oldum...

Bu siteyle ilgili çok fazla eleştiriler aldım. Egomu tatmin etmek, eş bulmak, hava atmak gibi nedenlerle yazdığımı söyledi pek çok insan. Bilmedikleri Portakal Ağacı bir genç kızın hayata daha umutla tutunmasını sağladı. Kendisini okuyup geleceğe karşı umut dolduğunu yazan insanlarla daha mutlu oldu, üzüntülerini yazdığında kendi acılarını paylaşan insanlarla hala dünyada samimi duyguların kaldığına inandı.

Hayatınızın bir döneminde karşınıza geçip başarısız olacağınızı söyleyen, hayallerinizi ve hayal kurmanızı küçümseyen insanlarla karşılaşıp dursanız da Allah'a çok şükür hayallerin bile gerçek olabileceğini kanıtladı Portakal Ağacı bana...

Dün Sosyal Medya'da "doğum günümüzde bir hediye versek ne olmasını isterdiniz?" demiştim. En çok istenen buydu:

PA_kapak2

Kitap inşallah Eylül sonunda raflardaki yerini alıyor ama en çok kitap istenince Eylül'de elime geçecek ilk baskılardan birini bir okuyucuya hediye etmeye karar verdim. Tek yapmanız gereken yorumlarda içinizden geçen herhangi bir şeyi yazmanız. Portakal Ağacı ile ilgili bir anınız olabilir, içinizden geçen minik bir dua/dilek olur.

Benim hayatımdaki ne kadar büyük bir etkiniz olduğunu inşallah biliyorsunuzdur. Dilerim her birinizin hayalleri de bir gün gerçekleşir ve burada hep beraber kutlarız...

Comments

iyiki varsın portakal ağacı daha nice senelere inşallah bu güzel lezzetlerle..
kitabın(m)ız hayırlı uğurlu olsun...:)

Hayat,yemeğe benziyor.kimi zaman sıcak ,kimi zaman soğuk,kimi olay tatlı kimi olay ağzımızın tadını kaçıran biber gibi acı oluveriyor.Portakal ağacı sadece yemek yapmayı değil;yemekle beraber umudu da aşılıyor insana.Hatice Hanım,aynı ailenin bireyleri gibi olduk sizinle.
Sizinle sevindik,sizinle üzüldük.Sayfaya yeni yorumlar eklemediğinizde merakla,endişeyle bekledik 'acaba ne oldu ' diye.Samimiyetiniz yüreğimize ekilen birer portakal fidanı gibi yeşerdi 8 yıldır...Sizi ve PORTAKAL AĞACINI seviyoruz.

nice yıllara :)

The comments to this entry are closed.